Onderhoudend met een lichte storing

Philip Reeve werkte enkele jaren in een boekhandel alvorens hij illustrator werd. In ’98 schreef hij met Mitchel Brian een dystopische komische musical The Ministry of Biscuits. Zijn eerste boek voor volwassenen was Mortal Engines, dat reeds werd verfilmd . Wat niet zo’n enorm succes was.
Predators Gold is het vervolg op Mortal Engines.
Het verhaal volgt nog steeds Tom en Hester die samen reizen op de Jenny Haniver. Als ze worden aangevallen vluchten ze naar de ijsstad Anchorage. Maar is Anchorage wel nog veilig. De stad is verwoest door ziekte en kampt met raadselachtige diefstallen. Om te overleven zetten ze koers naar het dode continent. Een weg die niet zonder gevaar is.
Het verhaal kabbelt lekker weg. Er gebeurt genoeg om de aandacht erbij te houden. Hier en daar een kleine twist in het plot, een onverwachte gebeurtenis. De schrijfstijl van Reeve is een stijl die mij toelaat om redelijk vlot door het boek te kunnen walsen.
In vergelijking met het eerste boek vind ik dat in dit verhaal het personage Hester is verandert van een zelfverzekerde jongedame tot een verliefde puber.Net door het reeds gelezen te hebben van boek 1 kwam dit wat storend over voor mij. Naar het einde van het verhaal zit er gelukkig wel wat verbetering in.
De rest van de personages zijn genoeg uitgewerkt om het verhaal te kunnen dragen. Het verhaal is zo opgesteld dat er ook geen probleem is om ze allemaal uit elkaar te houden. Tom is het personage dat voor mij de meeste aantrekking had.
Het slot komt niet onverwacht. Er komen geen grote verrassingen meer aan bod. Alhoewel er nog een kleintje te ontdekken valt op de laatste paar pagina’s.
Conclusie
Een onderhoudend verhaal met een resem personages die het verhaal helpen dragen. Niet alle personages zullen even geliefd zijn. Een vlotte schrijfstijl en heb boek is uit voor je het weet. Ik heb wel genoten van het lezen van dit verhaal. Ben ook wel benieuwd naar het volgende boek.