Hilsenrath vertelt en vertelt

Pohodna, Bukowina (huidig grensgebied Roemenië-Oekraïne), 19de-begin 20ste eeuw. De oude, rijke ondernemer Jossel Wassermann dicteert zijn levensverhaal vanop zijn sterfbed. Hij voert ons helemaal terug tot in de 18de eeuw, toen zijn voorvader Mordechai zich vestigde in Pohodna, een dorp in de buurt van Chernowitz in de Bukowina aan de Proet. De "kaftanjoden" vormen er een meerderheid, Jiddisch en Duits zijn er de voertalen en er wordt vreedzaam samengeleefd met Roemenen, Polen, Roethenen en zigeuners. De koppelaarster zoekt de huwelijkspartners uit, het joodse café serveert traditionele zoute haring. Waarden en gewoonten zitten er diep verankerd. Het dorp staat in contrast met het mondaine Chernowitz, "klein Wenen" voor de burgerij, "klein Jeruzalem" voor de joden.
Hilsenraths enorme verteltalent en de originele wijze waarop hij dat tentoonspreidt, bepalen samen met de doordachte opbouw de sfeer en het karakter van dit boek, zij het iets minder krachtig dan "Het sprookje van de laatste gedachte". Hilsenrath vertelt en vertelt, schetst doorheen zijn verhalen het dagelijks leven in het uiterste oosten van het eens zo grote Oostenrijk, met Frans Jozef I aan het hoofd. Hij overgiet zijn verhalen regelmatig met een saus uit het geslachtelijke leven en na het laatste verhaal volgt het allerlaatste ...en daarna nog één.