Goed gedocumenteerd

Reims, eind 18de tot midden 19de eeuw. De weduwe Clicquot vertelt het verhaal van de vrouw die aan de basis stond van het champagnemerk dat vandaag nog bestaat. We volgen haar successen en tegenslagen en zijn getuige van haar slimme vondsten, die haar champagne over de hele wereld bekendmaakte. De auteur, een Amerikaanse kunsthistorica, geeft een chronologische weergave van haar leven, doorspekt met weetjes over de geschiedenis, de streek en natuurlijk champagne. Over de jeugdjaren van de weduwe zijn niet veel gegevens bewaard en dus omhult de schrijfster dat gedeelte met vele "waarschijnlijken" en "misschiens". Doorheen het hele boek wil ze de lezer ervan bewust maken dat het leven van de weduwe iets enigs is en ze bedient zich vlot van woorden als "uniek" en "ongelooflijk", een "gevaarlijke" onderneming wordt al snel "levensgevaarlijk". Het boek is goed gedocumenteerd en steunt op heel wat research, er wordt veel aandacht gegeven aan de zwakke rechtspositie van de vrouw in die tijd, die pas verbeterde met het weduwschap. De auteur toont weinig verteltalent, ze schakelt eerder stukjes aan elkaar. Mazzeo is historica gebleven. In de handen van iemand als Hella Haasse zou deze biografie pas echt gestalte krijgen en gaan leven. Nochtans is er stof genoeg: een vrouw met zo'n veerkracht, haar innerlijke denkwereld, dialogen, het leven in de stadspaleizen en chateaus, de feesten, ontvangsten van edelen en koningen...