Virtuoos werk in maritieme sfeer

Duitsland, ergens aan de Noodzeekust, jaren 1950-1960. Christian is 18, zit in het laatste jaar op school en raakt in de ban van Stella, zijn lerares Engels. Wat er gebeurt lees je niet, je maakt het mee. Zo krachtig, zo direct zijn de zinnen en de sfeer die auteur Siegfried Lenz creëert. Die weet hij aan te houden, het hele boekje door. Om aan te duiden wanneer dit verhaal zich afspeelt, gebruikt Lenz geen jaartallen. Liever zet hij culturele gegevens uit als ankers in de tijd (namen van muzikanten, boektitels, auteurs,...). Heel bijzonder zijn de dialogen en nog beter de gedachten waarin de hoofdpersoon over en tegelijk tot zijn geliefde spreekt: ze veranderen soms midden in de zin van onderwerp (b.v. Ik wachtte tot ze bij me kwam zitten, maar dat deed ze niet, ze liep naar het raam en keek naar buiten, alsof je iets zocht). Zeer knap en virtuoos werk in maritieme sfeer, waarin de literaire vorm de inhoud en de betrokkenheid van de lezer meer dan versterkt. Een topper!

Toegevoegd aan mijn lijst "Dunne parels (fictie)", dunne boeken (om en bij de 100 pagina's) maar echte pareltjes! Kostbare kleinoden die een bijzondere indruk nalaten.