Verzonnen dorp lijkt net echt

Frankrijk, jaren 1930. Een dag uit het leven van postbode Joigneau. Al fietsend brengt hij brieven en boodschappen rond in zijn dorp terwijl zijn vrouw het postkantoor runt. De postbode weet meer van de dorpelingen dan hij zou moeten...
Ik vond het mooi, zeer vlot leesbaar. Korte hoofdstukjes (ca. 5 blz.). De personages - heel wat - worden duidelijk getypeerd, meestal ook uiterlijk. Martin du Gard beschrijft een microkosmos, een stukje Frankrijk van voor de Tweede Wereldoorlog, een verzonnen dorp dat net echt lijkt, waarin oud / jong èn conservatief / progressief elkaars tegenpolen zijn. Toch kan dit boek de vergelijking niet doorstaan met “De verdrinking” of “Afrikaans geheim” van deze Nobelprijswinnaar.