Verdienstelijk, maar te lang

Leuven, midden 18de eeuw. Pruikentijd, tijd van de Verlichting. Maar weinig licht in het leven van Louise, die wees wordt als tiener en haar lichaam biedt aan wie betaalt. Een man wil haar verheffen uit haar platvloerse bestaan en leidt haar naar hogere regionen. Louise doet haar best om haar kans te grijpen...
Het taalgebruik van de schrijfster is opvallend. Bovenop de mooi geformuleerde zinnen (in het begin, later minder) zijn de dialogen geschreven in spreektaal: ge en u worden door elkaar gebruikt (typisch Vlaams); "'k weet ni" is voor niemand echt vreemd, andere voorbeelden zijn "da's al lank geleje" en "ge meugt hie ni zijn zelle, maske". Het boek telt 500 pagina's en is vaak langdradig. Ik heb niet aan de verleiding kunnen weerstaan om meermaals te denken: misschien valt de hele inhoud wel op de helft van dat volume te vertellen. Te veel passages die weinig ter zake doen, hebben de laatste schifting overleefd. Inhoudelijk heeft de schrijfster zich goed gedocumenteerd over woning, kledij, gezondheid, omgangsvormen. Het thema “Verlichting” komt uitgebreid aan bod, evenals “geloof”, geconcretiseerd in het werk van Spinoza. Verdienstelijk, maar te lang.