De teen en de hiel van de laars

Zuid-Italië, jaren 1990. "Nergens is de zon mooier dan in Apulië" (Puglia, de hiel van de laars), zegt een roodverbrande Zuid-Italiaanse boer tegen de auteur. Toch heeft Gaston Van Camp ze vaak moeten missen, de zon. Hij maakte zijn rondreis door Mezzogiorno - de teen en de hiel van Italië - in de weken voor Pasen.

Vanuit Napels bereisde Van Camp Zuid-Italië in tegenwijzerzin (eerst de teen, dan de hiel) en ontmoette er een ontzaglijke hoeveelheid Griekse, Romeinse en middeleeuwse (vooral romaanse) overblijfselen. Niet zo veel barok. Gelukkig voor hem, want dat kan hij minder appreciëren, hoewel hij gaandeweg deze kunststijl leert smaken! Verder is keizer Frederik II alomtegenwoordig, evenals de kastelen die hij naliet. Zo weeft de schrijver een aantal boeiende verhaallijnen door het boek heen, die het reisverhaal gestalte geven. Deze oud-leraar Nederlands en geschiedenis, deze doorgewinterde auteur, slaagt erin om zaken, voorvallen en toestanden origineel en gevat te verwoorden. Hij is niet blind voor minder mooie aspecten, zoals maffia-praktijken, armoede en slonzige dorpen. Af en toe laat hij zich verleiden om verbaal te beschrijven wat je beter op foto zou zien. Enkele illustraties zouden niet misstaan in dit boek.