Moedig dubbelportret

Breslau (Duitsland (nu Wroclaw, Polen)), 1ste helft 20ste eeuw. Felix Peritz groeit op als enige zoon in een welvarend joods gezin in “zijn gouden stad” aan de Oder. Aan het begin van de eeuw lijkt elke antisemitische gedachte ver weg. Maar wat als Hitler de macht grijpt in 1933? Als zijn zoon Werner van school af moet om geloofsredenen? Is Breslau nog langer “zijn stad”?

Vilvoorde (België), 1ste helft 20ste eeuw. Joseph Vandenbrande is geboren en getogen in een vrome Vlaamse familie even buiten Brussel waar de Zenne vloeit. Hoewel op Vlaamse bodem, spreekt iedereen die iets betekent Frans en beschouwt men Nederlands als de brabbeltaal van het klompenvolk. Is geboren worden in de Franstalige bourgeoisie meer waard dan een goed stel hersens? Wie neemt het op voor werklustige Vlaamse katholieken met afkeer van verdrukking? Welke keuze maakt Joseph die vierkant achter de Vlaamse emancipatie staat?

Zowel in Breslau als in Vilvoorde moeten Felix en Joseph samen met hun families tegen de stroom op roeien. Doodgewone mensen met lusten en lasten op hun levenspad. Terwijl Felix deugdzame Pruisische waarden hoog in het vaandel voert, is dat bij Joseph met zijn Vlaamse karaktereigenschappen niet anders. De dramatische ontwikkelingen uit deze tijdspanne, verstrengelen beide families met elkaar…

De hoofdstukken in dit boek springen afwisselend van Breslau naar Vilvoorde. Uit de levens van de hoofdpersonen en hun families, wordt de tijdsgeest in beide gemeenschappen in de kijker gezet. Joseph Pearce hanteert een frisse, vlotte en complexloze verteltrant. Terwijl de familiegeschiedenis de hoofdtoon blijft voeren, reikt hij flink wat contextgegevens aan. De lezer ontdekt Breslau en Vilvoorde op erg aanschouwelijke wijze en leert beide gezinnen en aanverwanten kennen. Oude foto’s geven hen een gezicht. Plannetjes van genoemde plaatsen hadden opgenomen mogen worden in het boek en stambomen met de vele personen van de families, zouden een meerwaarde betekenen.
Met vlotte pen weet de auteur sfeervolle beschrijvingen te geven van het leven tot en met de Tweede Wereldoorlog in Vlaanderen en Silezië, met ontroerend mooie passages, akelige ontwikkelingen en humorvolle scenes.

Zowel Laura Starink (“Duitse wortels”) als Svenja O’Donnell (“Inges oorlog”) schreven over hun Duitse grootouders in hetzelfde tijdvak, respectievelijk uit Silezië en Oost-Pruisen. Met “Tussen Oder en Zenne” voegt Pearce een moedig dubbelportret van de families van zijn grootvaders toe.