vlotte en ludieke who dunnit

Somers en De winter krijgen heel wat op hun bord.
Erika De Smedt wordt bedreigd en wil klacht neerleggen.
Zakenman Dirk Wagemans wordt vermoord terug gevonden aan de Lourdesgrot in Ranst.
En even later wordt in Oslo Peter Verheyen, een zakenman uit Lier, levenloos aangetroffen.
En het blijft niet alleen bij deze slachtoffers...
Het onderzoek komt moeilijk op gang en dus moeten alle mogelijke sporen onderzocht worden en vooral de vraag of beide zaken met elkaar te maken hebben?

Mijn eerste boek die ik van deze schrijver lees maar reeds de 12de in de reeks "Somers en Dewinter".
De boeken zijn allemaal losstaande verhalen , dus geen enkel probleem om zo in te pikken in de reeks.

De schrijfstijl is heel vlot , toegankelijk en alledaags, heel ludiek met wat typische Vlaamse humor.
De korte dialogen zijn een beetje wennen, maar de context voelt heel vertrouwelijk aan . De hoofdpersonages Somers en Dewinter zijn een duo die natuurlijk overkomen, echte reële mensen en bovenal heerlijke bon vivants. De etentjes, versnaperingen en gezellige terrasjes maken er een leuk geheel van.

"Willen we nog eens naar Westvleteren gaan?" vroeg Bruno. "Oh, dat is wel een goed idee. Een wandelingetje en daarna een trappist met een boterham met kaas, dat zie ik wel zitten." lachte Sonja.
"Vooral die trappist zeker", lachte Bruno.

De korte hoofdstukken vermelden telkens de datum, waardoor het heel gemakkelijk te volgen is. Het verhaal verloopt chronologisch waardoor je geen ingewikkelde sprongen in de tijd hebt, maar lekker relaxed kunt doorlezen.

Toen de dame met haar BH in de hand naar hen toe kwam vond Eklund het wel genoeg.
"We zullen maar doorgaan zeker?" , zei hij.
"Ja, het wordt hier te warm" , lachte Bruno.

De verhaallijn is eenvoudig opgebouwd en uitgewerkt naar een ontknoping. Geen ingewikkelde toestanden maar een goed en licht verteerbaar mysterie, die je in no time uitleest.
Kortom een mooi, ontspannend spannend boek, die enorm vlot leest en je met een voldaan gevoel dicht slaat.