Een mooie ode aan het verzet

We volgen het leven van Anita sinds haar geboorte in Zichem , de vlucht naar Nederland tijdens WO I, terugkeer naar België. En daarna het verloop tijdens WO II, en de jaren na de oorlog tot aan haar dood.
Het boek is een mooie weergave van het leven tijdens de 1ste en 2de wereldoorlog. Vooral de onmacht, het moeten vluchten, hun huis moeten afstaan, de angst, allemaal gebeurtenissen die ik zelf gelukkig niet heb meegemaakt, en me moeilijk kan voorstellen.
Het verhaal wordt verteld in de ik-vorm , vanuit het perspectief van Anita.
Het leest heel gemakkelijk, maar ik miste wel de diepere gevoelens. Ze heeft veel gehuild, maar de echte onmacht, of de enorme woede, dat wordt niet echt beschreven. Het geeft je een kijkje op de leefwereld, maar heel oppervlakkig. Van mij mocht Anita haar karakter toch meer uitgewerkt worden, het was moeilijk om je in het personage in te leven. Het voelde meer als een opsomming van de gebeurtenissen, maar zonder de gevoelens echt tot uiting te laten komen. Maar toch is het een boek die interessant is en waardoor je met veel respect terug kijkt naar de vele mensen van het verzet, die met gevaar voor eigen leven, vele mensen van de dood hebben gered.