Veel romantiek, minder historie

Frankrijk 1790, De Vallois is een actiegroep opgezet door burgers met als doel de elite te verdrijven en zo gelijkheid en vrijheid te verkrijgen. Sophie’s vader is van adel maar de rijkdom heeft hij grotendeels verkregen als nietsontziende slavenhandelaar en uitbuiter van het volk. Sophie staat op het punt om uitgehuwelijkt te worden aan een buitenlandse slavenhandelaar om zo de revolutie en Frankrijk te ontvluchten. Hun villa wordt in brand gestoken, ze kunnen ternauwernood naar buiten vluchten maar daar worden haar vader en moeder voor de ogen van Sophie koelbloedig neergeschoten. Jean, lid van De Vallois, neemt de opdracht voor zijn rekening maar de dochter moet gespaard blijven.
Jean brengt haar onder bij Patrick, een arts, en zijn zus Helene. Wanneer Jean af en toe poolshoogte komt nemen en vooral zijn spijt komt betuigen omdat haar moeder onschuldig was, komen er diepere gevoelens naar boven. Helene moet dan weer van haar kant Lucien te vriend houden, aangezien hij als Hertog één van de voornaamste geldschieters van De Vallois is. Maar ze vertrouwt hem niet. Wanneer Jean iemand van De Vallois vermoord terug vindt, is hij vastbesloten om er achter te komen wie het op De Vallois voorzien heeft en ook waarom Sophie gespaard moest blijven.

Het boek begint met veel actie, spanning en sensatie. De sfeer is direct gezet en de onrust en de uitzichtloze toekomst voor Sophie komt duidelijk naar boven.
We krijgen afwisselend hoofdstukken gezien uit het perspectief van Sophie, maar ook de andere personages komen aan bod en geven de lezer een andere kijk op het gebeuren. Vooral de introductie van de broers Lucien en Alexander brengen wat leven in de brouwerij, omdat niemand echt vat op hen krijgt en het wantrouwen bij iedereen groot is.
De personages mochten voor mij wel iets meer uitgediept worden. Vooral Sophie komt over als een koele kikker. Zopas voor haar ogen haar ouders vermoord zien worden, maar ze pakt het leven weer op, vergeeft Jean en na een goeie week loopt haar hart al over voor de moordenaar van haar ouders. Ook Helene handelt grotendeels met oogkleppen op en ook zij zwicht dan voor de charmes van haar verzorger.
Waar het in de eerste helft spannend en intrigerend begon, met alle twijfels en vreemde toestanden en dus een ideale opbouw voor een historische roman, zakt het verhaal wat in elkaar en wordt de essentie van het verhaal verdrongen naar de achtergrond. De liefdesperikelen krijgen de bovenhand en daarmee neigt het in de 2de helft meer naar een amoureuze liefdesroman. Hierdoor bleef ik wat op mijn honger zitten, vooral de inleving in de personages vond ik moeilijk omdat het voor mij niet geloofwaardig overkwam.
Het is wel vlot geschreven maar het is een boek die je ligt of niet, mij minder maar velen zullen er wel van genieten.