Prachtig verhaal, soms beangstigend dichtbij

Rose staat voor een serieus dilemma. Haar dochter staat op het punt om haar te laten opnemen in een woonzorgcentrum. Er is een plaats vrij gekomen.... dwz er heeft iemand zijn kopje laten hangen...
Rose heeft nog wat dingen te verwerken en uit te zoeken en dit lijkt het ideale "nu of nooit" moment. Gepakt met een kleine suitcase, een dierbare brief van haar zoon en een notitieboekje van haar overleden echtgenoot die ze last minute vond, vertrekt ze in de mist.
Haar traject is onzeker maar haar eindpunt is dat niet, niet voor haarzelf althans. Via bizarre
gebeurtenissen, vreemde ontmoetingen en verhelderende onthullingen, voltrekt ze haar reis naar haar eindbestemming. Een groot vraagteken voor iedereen en dat laat de gemoederen soms hoog oplopen.

Een verhaal die niemand onberoerd zal laten. Moeder Rose lijdt aan beginnende dementie, niet eenvoudig, niet voor haar en ook niet voor de naaste familie, alhoewel niet iedereen dezelfde bedoelingen voor ogen heeft. Overhaast vertrekt Rose met maar 1 eindbestemming en dat is haar groot geheim.
Via via komt Rose bij verschillende personages en soms in gevaarlijke situaties terecht. Ze hebben allemaal een verhaal te vertellen, soms aangrijpend en andere juist verhelderend waardoor eerste indrukken de grond worden ingeboord. Een ander heeft dan weer een achtergrond die helaas niet altijd toereikend is om zijn handelen te verantwoorden. Alles down to earth en een uitstekende spiegel voor de maatschappelijke problemen en misvattingen.
De issues zijn uit het leven gegrepen en realistisch voorgeschoteld waardoor je de situaties voor ogen ziet afspelen.
De schrijfstijl is heel beeldend en een genot om te lezen, niet overdreven literair maar wel prachtig verwoord, soms verbloemd, af en toe wat cru en ook soms met een beetje humor of sarcasme. Ook de personages krijgen beetje bij beetje een geschiedenis mee en ook hun eigen visie op de gebeurtenissen krijgen we te horen.
Een brede waaier aan maatschappelijke aspecten worden aangehaald, waaronder racisme, de oorlog met de deportatie van de Joden en oa de verrijking door andere partijen, de vooroordelen en veroordeling van mensen met het syndroom van Down, en natuurlijk de liefde en hoe blind het ons maakt en terzelfdertijd voor de tegenpartij een achterpoort open houdt om zichzelf te verzekeren van een betere toekomst.

“Ze glimlachte vertederd. Ze bestaan nog, dacht ze, de echte venten. De mannen die begrepen hebben dat ze niet moesten aarzelen om doortastend op te treden als het moment het vroeg. Niet om de spieren te laten rollen, niet omwille van de orgastische sensatie van het pompende testosteron, maar omdat het
moest. Omdat niks werkte als alles maar kon, als vrijheid vergleed naar willekeur, het eigen gelijk, het individuele plezier.”

Nee geen schrik, het klinkt misschien als een belerend boek met vereiste literatuur zoals in de
schoolbanken als verplichte lectuur werd aanzien.
Absoluut niet! Hoewel ik efkens moest wennen aan de schrijfwijze, was ik al vlug betoverd door de aangename en leuke benadering van de kleine en grotere hindernissen waar Rose en ook haar naasten mee te kampen krijgen.
Dankzij de soms humoristische onderlaag, wordt het nergens te zwaarmoedig.
Het verhaal heeft absoluut een dubbele bodem en die komt met momenten heftig binnen, maar dat wordt dan weer gerelativeerd door verschillende invalshoeken waardoor je niet met een baksteen op de maag blijft zitten.
Een prachtig verhaal, enorm goed weergegeven en realistisch verwoord... het zou mijn moeder en ieder van ons zomaar kunnen overkomen…
De moeite om te lezen, dit was mijn eerste kennismaking met deze auteur, maar zal zeker niet de laatste zijn!
4,5 sterren!!