zenuwslopend en verslavend boek!

Marja is een vitale vrouw en verpleegster, getrouwd met Bart en gelukkig met haar 3 kinderen die nu grotendeels het huis uit zijn. Ze wonen in een chique buurt waarbij de contacten met de buurtbewoners heel uiteenlopend zijn. Zo zijn ze goed bevriend met Tamara en Ben, terwijl buurman Boudewijn alleen maar argwaan opwekt bij Marja, in tegenstelling tot haar dochter Karlijn die regelmatig bij hem binnen springt. Karlijn studeert in Amsterdam en komt af en toe nog eens een paar dagen naar huis of meer nog bij Boudewijn. De nieuwe buren Joost en Carla zijn dan weer van een ander kaliber en vooral Joost lijkt heel opdringerig, niet iemand waarbij ze haar tijd wil doorbrengen. Haar weinige vrije tijd verdrijft ze dan maar met Wordfeud op haar GSM. Tot ze een verzoekje krijgt van Timo om te spelen. Wat begint met een paar berichtjes loopt al snel uit tot een prikkelende en spannende bezigheid, maar wie is Timo? Een oude kennis? Marja beseft dat ze dit beter kan stoppen maar haar nieuwsgierigheid en de opwinding die dit met zich meebrengt, vertroebelen haar gezonde verstand. En zo erg is dit toch niet? Toch???

Het verhaal wordt afwisselend verteld door verschillende personages waarbij vooral Marja, Bart, Karlijn en Joost hun belevenissen en meningen uit de doeken doen.
Op een heel vertrouwelijke, alledaagse wijze weet de auteur de perikelen, onhebbelijkheden en kleine irritaties van de personages onder woorden te brengen. Hierdoor komen ze echt tot leven en telkens betrapte ik me zelf erop van ‘ tiens, dat zou ik ook zo gezegd hebben’ of ‘ja, herkenbaar’ of ‘maar allez, dat wist je toch’. Enfin je snapt de point, heel werkelijk en heel reëel waardoor je echt meeleeft en ook de emoties en gevoelens ervaart. Door de dynamiek tussen de personages en de verschillende invalshoeken die we meekrijgen, maakt het geheel tot een wervelend, energiek en emotievol complexe samenhang.

“Wanneer Karlijn zelf aanschuift en zich in de stoel nestelt zegt ze met een diepe zucht: ‘Wel heerlijk hoor, weer even thuis te zijn.’ Bart bevestigt dit meteen, maar het moederinstinct van Marja wordt door deze woorden getriggerd. Verdorie, denkt ze, Boudewijn zal toch niet de oorzaak zijn van deze dromerige stemming? “

Maar het geheime spel is niet de enige spelbreker van het rustige leventje van Marja en de andere bewoners. Er komen zoveel kleine en grotere situaties en perikelen op hen af, waarbij ieder van hen rechtstreeks of onrechtstreeks bij betrokken wordt. Allen zijn het omstandigheden uit het leven gegrepen die elk van ons kan overkomen, of onze man/vrouw of vriendin. Er zitten serieus veel addertjes onder het gras en feitelijk wel een echte eye-opener ook voor soms delicate kwesties.

De schrijfwijze is echt heel meeslepend verteld, chapeau om mij zo op sleeptouw te nemen, ik was echt mee op de rollercoaster van emoties. Mijn speurneus heeft overuren gedraaid en telkens ik ongeveer dacht door te hebben hoe het zat, was er toch weer iets dat niet klopte. Heel intrigerend spel, ja ook voor de lezer want ik kan je verzekeren dat je niet zal slapen voor dit boek uit is!

Verslavend geheim spel met pas op het allerlaatste de finale ontknoping!
4.5 sterren!!!