De humor in het verhaal geeft net dat beetje extra

Ik had dit tweede deel al een tijdje op mijn te-lezen-lijstje staan en nu was het dan ook echt tijd om hem te gaan lezen. Clara is al een jaar in dienst als huismoeder van Shilling Grange. Ze heeft een deel van haar naïviteit verloren en dit zorgt er voor dat ze echt op haar plek is in Shiling Grange. Maar net als ze het vertrouwen van de kinderen gewonnen heeft komt ze opnieuw voor enkele uitdagingen te staan. Ook de kinderen voelden zich op hun plek en zijn echt opgebloeid.

Clara heeft zich ontwikkeld tot een vrouw die op haar plek is in het weeshuis en zich niet zomaar gewonnen geeft. Als de gemeente aangeeft dat ze Shilling Grange willen verkopen zet Clara alles op alles om dit te voorkomen. Als de gemeente dan ook nog enkele kinderen naar Australië wil sturen weet Clara dat ze alle zeilen bij moet zetten. Kan ze de verkoop van het huis voorkomen? Of ligt er een andere bestemming op haar pad?

Ik raad wel aan om eerst deel 1 van de serie te lezen, als je dat nog niet gedaan hebt, want anders mis je naar mijn gevoel wel wat achtergrondinformatie. Het verhaal was iets minder meeslepend dan het eerste deel maar toch was ik genoeg geboeid om door te lezen.

Wel is het extra leuk om weer verder te lezen over de kinderen Alex, Peg, Peter, Maureen, Rita, Billy en Barry uit deel 1, maar ook de nieuwe kinderen Joyce en Evelyn heb ik in mijn hart gesloten en ik heb echt even moeten lachen op het moment dat deze twee aan komen. Heerlijk. Deze humor zie je op meer momenten in het verhaal terug komen en dat geeft het verhaal net dat extra’s.

Gelukkig hoeven we niet al te lang te wachten op het derde deel Liefde in het weeshuis, want dat verschijnt in februari en ik kan niet wachten om hem te gaan lezen.