Maurits heeft een geweldige vertelstijl

Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.

Waargebeurde verhalen hebben eigenlijk altijd wel mijn interesse en dit boek, over o.a. het schoonmaken van een plaats delict, wist meteen mijn interesse te wekken. Ik heb me regelmatig afgevraagd hoe dit precies in zijn werk ging. Soms de schrijnendste verhalen gelezen dat de nabestaanden soms voor het feit komen te staan dat de woning waar iemand om het leven gekomen is, opgeruimd moet worden, maar als nabestaande lijkt dit mij niet meteen de meest aangename klus. Dus het is voor mijn gevoel alleen maar goed dat er zo’n bedrijf bestaat, als Maurits heeft. En het is helemaal goed dat hij het in de openheid brengt. Hij schrijft zelf in het boek dat het niet de verhalen zijn die hij op verjaardagen snel zal vertellen, maar eerlijk, hoe gruwelijk en soms schokkend de verhalen ook zijn, ik zou naast Maurits gaan zitten en hij zou mij de hele avond geboeid laten luisteren naar zijn verhalen. Zodra je het boek begint te lezen, merk je dat Maurits een erg fijne schrijfstijl heeft. Hij vertelt op een open en humoristische manier. Hierdoor denk ik ook dat hij zijn werk volhoudt. Hij zorgt er voor dat het werk voor hem ook goed te doen blijft, want er zitten soms toch ook voor hem schokkende gebeurtenissen bij. Ook laat Maurits zien in zijn verhalen dat dit werk meer is dan alleen schoonmaken. Het is ook omgaan met de nabestaanden, bij ontdekking van ongewone zaken de politie inschakelen en vooral ook omgaan met iets te nieuwsgierige buren. Maar ook qua schoonmaken komt hij de meest uitlopende zaken tegen, zo lezen we o.a. over iemand die overleden is door te veel drankgebruik, en enkele weken dood in huis gelegen heeft, maar ook dat er een klein kind aangevallen is met een mes en het bloed hiervan opgeruimd moet worden. Wat ik me dan wel afvraag, en wat ik vooral bij zo’n verhaal een beetje miste… Je leest dat het kind nog vecht voor haar leven, maar krijgt Maurits te horen of het kindje het redt? Mij lijkt dat dit toch iets is wat regelmatig door je hoofd blijft spoken, vooral bij zo’n laffe daad.

Je moet, bij het lezen van dit boek, wel bewust zijn dat Maurits redelijk to the point schrijft en je hierdoor bepaalde situaties erg goed voor je ziet onder het lezen, en dit betekent dat dit zeker geen boek is voor tere zieltjes die de gruwel van dood en bederf niet aan kunnen. Heb je een wat sterkere maag, dan kan ik dit boek alleen maar aanbevelen, want Maurits schrijft op zo’n mooie en leuke manier dat je het boek gewoon niet aan de kant wilt leggen, ondanks de soms wat gruwelijke beschrijvingen. Hij geeft een helder en duidelijk beeld van het werk als crime scene cleaner, wat nogal tot de verbeelding spreekt, terwijl dit werk gewoon heel nodig is en het alleen maar fijn is dat er mensen als Maurits zijn die dit werk kunnen en willen doen.