Lezersrecensie

hartverscheurend eerlijk, een bij tijden verdrietig verhaal


wil veltkamp wil veltkamp
8 mrt 2022

"Ida's nagelaten dagen" van Gea Wolfslag is het verhaal over haar familie dat ze wilde vertellen voor haar nichtjes Ilona en Fleur, de kinderen van haar overleden zusje Ida. In het boek heten deze kinderen Inge en Flora. Deze roman valt daarom onder de noemer non-fictie, maar soms worden er wel fictieve elementen toegevoegd. Want wie weet nog gedetailleerd wat er zich in het verleden afspeelde. Herinneringen zullen in de loop van de tijd vervagen, worden verfraaid of verdraaid.
Het verhaal van de familie Wolfslag bestaat uit 7 delen en begint in de jaren 20 van de vorige eeuw. Het begint met de geschiedenis van de opa en oma van Gea. Na 30 jaar huwelijk stuurt oma Gé opa Hendrik de laan uit. Beiden zijn in hun jeugd al beschadigd en vooral Gé had daardoor een zwak psychisch gestel. Hendrik bezwangerde de 16-jarige Gé, maar trouwde pas op haar 21ste met haar. Tot die tijd verbleef ze in een tehuis voor zwangere, ongehuwde meisjes. De eerste jaren van zijn leven groeide Jan, de vader van Gea, op in een tehuis. Dit heeft hem beschadigd en zijn leven lang hield hij last van depressieve buien. Dat had dan weer zijn weerslag op het leven van zijn kinderen. Ondanks alle ellende waren er ook successen. Jan had maar liefst vijf bloemenzaken in Drachten, die hij met behulp van zijn vrouw Ida en hun vier kinderen tot grote bloei bracht. Het leven van de familie gaat met ups en downs en ook dochter Ida kan het leven niet goed aan. Ida sterft op 23 juli 2008, twee dagen na haar achtendertigste verjaardag. Ilona en Fleur zijn dan nog kind, Fleur zelfs nog een baby. De familiegeheimen die er dan zijn, blijven voor Fleur geheim. Het is wonderbaarlijk dat iedereen weet heeft van het geheim en dat niemand Fleur inlicht. De verhalen zijn openhartig en verdrietig, maar ook zeer liefdevol beschreven. Je proeft de eenzaamheid, leeft mee met de kwetsbaarheid van enkelen. Gea Wolfslag vertelt op een integere manier over haar familie, meestal uit haar herinnering, maar ook uit verzamelde documenten van bijvoorbeeld haar ouders.

Reacties

Meer recensies van wil veltkamp