Wat is er veel veranderd in 40 jaar tijd

Voor de Hebbanbuzz mocht ik het boek ‘ik zie, ik zie’ van Ellie Marney lezen. Tevens met dank aan uitgeverij De Fontein. De cover afficheert met de kreet: Mindhunter meets The Silence of the Lambs in deze bloedstollende YA-thriller. Het boek wordt tevens weggezet met de kreet: de spannendste YA-thriller van het jaar. Nu lees ik niet zoveel YA-thrillers, maar de paar die ik gelezen heb zijn zeker net zo spannend als deze. De achterflap vertelt ons het volgende.
Ik zie, ik zie… is een razend spannende thriller van Ellie Marney voor lezers van 15 jaar en ouder. 1982. De 18-jarige Emma en Travis worden door de FBI benaderd om jonge seriemoordenaars in de gevangenis te interviewen. De FBI hoopt dat zij door hun jonge leeftijd nieuwe informatie loskrijgen in deze cold cases. Algauw worden ze echter opgeschrikt door nieuwe moorden: iemand heeft het op tieners gemunt. De tijd dringt en de enige die hen kan helpen is de beruchte seriemoordenaar Simon Gutmansson. Deze 19-jarige meestermanipulator heeft zijn oog op Emma laten vallen. Welk spel speelt hij met haar? En wat weet Simon over de moordenaar die actief is?
Door de cover en achterflap was ik erg benieuwd naar dit boek. Maar ook het idee van het ontmaskeren van een seriemoordenaar vind ik boeiend. De verhaallijn heeft veel weg van Silence of the Lambs. Nu zal de jeugd voor wie dit boek bedoeld is, heel waarschijnlijk het voornoemde boek niet gelezen hebben, of de verfilming ervan niet gezien hebben. Voor hen zal de setting nieuw zijn, maar iemand die al een stuk ouder is, ziet veel overeenkomsten.
Het begin is enigszins mysterieus en maakt je nieuwsgierig naar de achtergronden van Emma en Travis. Helaas blijft dit vaag en dat is jammer, want op deze manier hebben de personages te weinig diepgang. Wel worden ze neergezet als ontzettend slim. Hun handelen en praten past niet echt bij 18-jarigen. Heel langzaam wordt de spanning dan wat opgevoerd en tegen het eind en tijdens de ontknoping komt de plot pas goed op gang. Bijzonder vond ik het dat het verhaal zich afspeelt in 1982, op dat moment staat gedragswetenschap nog maar in de kinderschoenen en moest men met gebrekkige technologie een misdaad oplossen. Wat is er dan veel verandert in 40 jaar tijd.