een heel bijzondere leeservaring

Natuurlijk zit er veel van mezelf in, maar dat zit vooral in situaties die ik zelf heb meegemaakt of die vrienden en familie aan mij hebben verteld en die ik heb uitvergroot. Het is toch logisch dat je inspiratie uit jezelf en je omgeving haalt? Toen ik begon aan dit boek was ik zelf nog een student en dat heb ik als uitgangspunt genomen.
Bovenstaande tekst komt uit een interview met de schrijver Niels van Droogenbroeck. Ik vind dit wel een heel stellige uitspraak, want ik denk en hoop dat veel boeken die ik gelezen heb, gewoon verzonnen zijn, want daar zaten echt gruwelijke maar ook vermakelijke boek tussen.
Tja en wat moet ik dan zeggen over ‘Limonade met pulp’? Het was voor mij een van de vreemdste boeken die ik de laatste tijd heb gelezen. Het verhaal gaat over hoofdpersonage Pablo, die alles kwijtraakt en zich van het ene avontuur in het andere stort. Zijn verhaal wordt doorspekt met de gedachtewereld van zijn bedenker, een schrijver die wanhopig probeert een boek te schrijven. Ik vond dat heel vervelend lezen, mede doordat ik een pdf las, en deze tussenstukken cursief geschreven waren en moeilijk te ontcijferen. Dat doet natuurlijk geen afbreuk aan de inhoud van het verhaal. Maar helaas het boeide mij niet. Bij vlagen vond ik het verhaal over Pablo best leuk om te lezen, maar op enig moment verzandt het in een zuip-, drugs- en seksverhaal en helaas is dit platvloerse niet aan mij besteed. En is dit inderdaad de inspiratie van de schrijver zelf, dan blijf ik graag verschoond van zijn privéleven.