Sterfdag

Cassie, een overlevende van het bloedbad dat op 15 juni 1994 Hartstead trof, draagt de littekens van die fatale dag waarop Travis Green 11 mensen koelbloedig neerschoot, waaronder Cassie's vader. Slechts vier jaar oud op dat moment, herinnert ze zich weinig van het trauma dat haar leven voorgoed tekende.

Nu, 25 jaar later, is haar moeder aan jongdementie ten prooi gevallen, en samen met haar pasgeboren dochter Amy zorgt Cassie voor haar. Het verleden lijkt begraven, tot lokale journalist Alison besluit om de tragische gebeurtenissen nieuw leven in te blazen voor een artikel. Cassie wordt tegen wil en dank betrokken, als mede-slachtoffer denkt Alison dat zij bepaalde deuren beter zal kunnen openen. Langzaam onthult zich de ware aard van wat er destijds gebeurde.

Bij het lezen van 'Sterfdag' had ik, denk ik, de verkeerde verwachtingen. In plaats van een spannende thriller, ontvouwt het verhaal zich meer als een vertellend relaas. Dit leidde tot momenten van onzekerheid, waarover gaat dit eigenlijk en leidt dit überhaupt ergens naartoe? Het relaas van de moord wordt opnieuw verteld, met een overzicht van de verschillende slachtoffers en hun tragische lot. Pas aan het einde wordt de spanning wat opgevoerd, en volgt de ware ontknoping. Toch, naar mijn mening, net iets te laat in het verhaal.