Fantastisch bedacht en onverwachte plot

De Fransman Jérôme Loubry debuteerde in 2018 met "Le douxième chapitre". Daarna volgde al snel "Les refuges" in 2019 die in 2020 vertaald werd naar het Nederlands onder de noemer "Toevluchtsoord". Met dit boek won hij le Prix Cognac.

Wanneer Sandrine haar grootmoeder overlijdt, moet Sandrine haar persoonlijke bezittingen gaan ophalen. Dit is echter niet zo eenvoudig, want Sandrines grootmoeder woonde en werkte op een eiland waar behalve de bewoners zelf niemand mag komen. Per uitzondering wordt Sandrine toegelaten en gaat haar wonderlijke reis van start op zoek naar antwoorden. Haar grootmoeder heeft ze namelijk nooit gekend en ze is nieuwsgierig naar haar leven.
Ze ontdekt de lugubere geschiedenis van het eiland en probeert alles een plaats te geven. Maar dan ontvouwt zich een plot die niemand ziet aankomen en wordt het plots een gans ander verhaal.

Het boek kwam ietwat traag op gang, maar eens je daar doorheen bent kan je niet anders dan snel verder te lezen. Tijdens het lezen van het eerste deel voelde ik een echte Stephen King vibe. Beetje surreëel en niet goed wetend waar het boek naartoe gaat. Maar daarna gaat het boek een totaal andere kant uit en wordt het verhaal erg spannend en zuigt het je mee, om dan in het laatste stuk wederom een gans andere plotwending aan te boren.
Dit was mijn eerste kennismaking met Loubry, maar ik ben heel nieuwsgierig naar zijn ander werk.