De reden waarom ik de dochter het beste vond

Ik las dit boek als recensieboek, met de handtekening van Roland als extraatje. De titel, het idee van een dubbelroman en ook de cover vond ik aantrekkelijk. Waarom de oude man onder de tram liep, vond ik persoonlijk minder interessant dan de reden waarom de man zijn dochter niet meer zag. Beide verhalen beginnen met het plot en werken verder van daar na de belangrijkste gebeurtenis (ik had eigenlijk andersom verwacht). Beide verhalen zijn ook heel wrang, bijna alle personages zijn heel negatief van ingesteldheid. Zelfs de nieuw aangebrachte karakters lijken totaal niet te zijn wat je ervan verwacht. Xenofobe mensen, die enkel ontzag hebben voor dokters, advocaten en sjiek volk met geld of adellijke titels. Ik vond dat wel moeilijk om hiervoor sympathie te krijgen.

Deel 1: De reden waarom de oude man onder de tram liep. Wat vond ik ervan? Enerzijds leken de gesprekken tussen vader en dochter wat geforceerd, door het taalgebruik (u). Bovendien heeft schoonzoon Louis gedachten die alle kanten uitschieten: hij wordt bedrogen door zijn vrouw (hij voelt zich slachtoffer) en hij zou niet weten hoe hij zelf aan zijn trekken moet komen. Ocharme. Maar hij gaat wel wekelijks naar een hoertje in een lokaal cafe? Ik volgde die redenering niet helemaal. Wanneer de oude man uiteindelijk wordt begraven, heeft de dochter een mooi gesprek met een ander belangrijk personage uit het verhaal: Rudi. Dat vond ik goed en levensecht. Er gebeurt heel wat in het verhaal, de ene bizarre wending na de andere. Anderzijds, aan het einde weet ik nog niet helemaal waarom de oude man onder de tram liep.

Verhaal 2: waarom de man zijn dochter niet meer zag, raakte mij meer. Het is wel geschreven vanuit de derde persoon. "De man" en "de vrouw" worden zo letterlijk genoemd, terwijl het 7-jarig kind eigenlijk "papa" en "mama" zou moeten denken/zeggen. Vond ik niet altijd even engagerend. Wat ik wel goed vond aan dit onderdeel was het meisje (de dochter) zelf. Hoe zij redeneert over de "toekomst" bij het hinkelen of bij het aftrekken van bloemblaadjes, hoe ze omgaat met de lerares/non op school, hoe haar fantasie en nachtmerries in elkaar zitten, ... Dat was heel herkenbaar.