Van vrouwen en zout, een bijzonder debuut

De schrijfster van dit boek, Gabriela Garcia, heeft in haar debuutroman de, vaak moeilijke, levens van generaties vrouwen tussen 1866 en 2018 in Cuba beschreven.
Zo maken we kennis met Maria Isabel die in 1866 als enige vrouw in een sigarenfabriek werkt en ook nog zorgt voor haar zieke moeder.
Zij probeert haar leven te verbeteren door te leren lezen en schrijven, maar gemakkelijk is dat niet.
Gloria werkt, in 2016, illegaal in Miami als zij wordt opgepakt door de immigratiedienst en zij neemt een dramatisch besluit; zij laat haar dochtertje achter.
Haar buurvrouw Jeanette ontfermt zich over het meisje, maar eigenlijk is ze door haar eigen problemen niet in staat voor haar te zorgen.
Ook heeft Jeanette geen goede band met haar eigen moeder, een egoïstische dame.
Jeanette gaat op zoek naar haar roots door naar Cuba te vertrekken, daar vindt ze haar grootmoeder en komt zo veel meer te weten over haar voorouders.
Al lezende kom je er ook achter wat het woord “zout” in de titel betekent.
Door dit boek te lezen word je meegenomen in de politieke ontwikkelingen in Cuba, dit is eigenlijk de rode draad in het boek.

Ik vind het een knap geschreven debuut en ben benieuwd naar haar volgende boek.