Motto boekenweek

In de boekenweek van 2022 lag dit boekje prominent op de schappen. Hoe kan het ook anders, de titel was precies het motto van dat jaar. En aangezien ik het toch altijd al wilde lezen, heb ik het meegenomen.

Van tevoren had ik ergens opgevangen dat dit verhaal de ultieme beschrijving van het gevoel van verliefdheid zou bevatten. In die zin viel het mij tegen: het strookte in ieder geval niet met mijn persoonlijke ervaringen op dat gebied. Daarvoor vond ik het verhaal te Russisch en dramatisch. Want het is direct al duidelijk dat de verliefdheid van de 16-jarige hoofdpersoon tot mislukken gedoemd is. Hij is niet de enige kandidaat en het object van zijn verliefheid speelt een spel met hem en zijn concurrenten. Maar dan blijkt een aanvankelijk onbekend blijvende minnaar buiten de haar dagelijks openbaar bezoekende schare van aanbidders om juist met haar weer een spel te spelen. De ontrafeling van dat mysterie gun ik de toekomstige lezer.

Mooi, klein verhaal. Een echte Russische klassieker. Landhuis(je), platteland, verarmde adel, hele dag niets nuttigs om handen. De moeite van het lezen waard. Een moeite die overigens klein is, want je hebt het boekje zo uit.