Hardop voorlezen

Geen straf om te lezen, dit klassieke verhaal in verzen.

Het lijkt me een ongelofelijk moeilijke opdracht om dit onder Russen en russofielen zo gewaardeerde werk met een vertaling gepaste eer aan te doen. Hoe die vertaling zich verhoudt tot het origineel, kan ik niet controleren. Ik ben het Russisch nu eenmaal niet machtig. Maar het resultaat mag er zijn.

In tegenstelling tot wat je misschien verwacht van zo'n klassieker, is het helemaal geen zware kost. Tip: lees de strofes in je hoofd hardop en ritmisch voor. Zelfs al bedient de vertaler zich vaak van constructies als "beeld en" dat rijmt op "speelden", blijf dan nog steeds in je hoofd strikt een korte pauze hanteren aan het eind van de zin. Je hebt de neiging om de eerste "en" uit het voorbeeld ritmisch aan het begin van de volgende zin te plaatsen, maar doe dat dus niet. Dan zul je zien dat alles inderdaad heel vlot leesbaar is. Mocht je er niet uitkomen, dan zijn er ook nog de noten per strofe aan het eind van het boek. Het is aan te raden die met het verhaal gelijk op te lezen voor de nodige achtergrond hier en daar.

En het is nog een mooi verhaal ook. Karakters worden goed en beeldend beschreven. Je zit helemaal in de Russische wereld van de 19e eeuw, die je mogelijk kent uit de verhalen van tijdgenoten zoals Tolstoj en Tsjechov. Landgoederen, (verarmde) adel die de hele dag niets te doen heeft op het platteland, melancholie (het in het verhaal gebruikte woord "spleent" komt daar dicht in de buurt) en bals en salons vol met vorsten en andere adelijke titels in de grote stad. En treurige liefdesgeschiednissen en duels, natuurlijk. Knap verhaal. Je hebt het zo uit.

Als je eens wilt beginnen met een oude Rus, dan lijkt me dit dus een goede kandidaat.