Goed geschreven, maar hoe zit dat met die spanningsboog?

Een goed geschreven boek, mijn eerste van Jonathan Franzen. Als lezer word je ondergedompeld in het leven van een uit elkaar vallend Amerikaans gezin in de suburbs van de 70'er jaren. Het geeft een mooi tijdsbeeld. Elk personage goed beschreven, zowel hun idealen als hun zelfzuchtigheid. Meest aangrijpende hoofdstuk wat mij betreft de beschrijving van een coke-trip van een van de gezinsleden, waarmee hij zich volledig te gronde richt.

Een dingetje: Kruispunt is natuurlijk gewoon de vertaling van Crossroads, de naam van de christelijke jongerenvereniging die in het boek een prominente rol speelt en ook de oorspronkelijke naam van de engelstalige versie van het boek. Dat heb je als lezer van de Nederlandse vertaling direct door, zou je zeggen. Nou, ik niet dus. Pas na het dichtslaan van het boek drong dat tot mij door. Tip voor toekomstige lezers dus.

En dan die spanningsboog in het verhaal. Is die er wel? Ik had in ieder geval het gevoel dat het verhaal nog niet af was. Ergens heb ik dan ook gehoord dat dit het beoogde eerste deel van een trilogie zou zijn. Dat zou een verklaring zijn. Nu bleef ik na de laatste bladzijde met een wat onbevredigd gevoel achter.