Natuur, rust, verval

Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van een man die is verhuisd naar een verlaten en afgelegen bergdorpje dat door de natuur overwoekerd wordt. Het bevat veel natuurbeschrijvingen, je voelt de wortels door de kieren van de muren groeien. De plot is magisch, doet sprookjesachtig aan. Maar de betekenis is onduidelijk, ik neem aan dat je als lezer geacht wordt die zelf in te vullen. In principe zou je het verhaal snel kunnen uitlezen, het is maar een klein boekje. Maar het nodigt uit tot beschouwelijk langzaam en zorgvuldig lezen. Wat het boek aantrekkelijk maakt, zijn de zintuigelijke natuurbeschrijvingen die je meenemen in de rust, eenzaamheid en geleidelijk verval.