Meer een geschiedenisboek dan een roman

Ik had zeer hoge verwachtingen van deze titel, maar helaas heeft het verhaal het voor mij niet waargemaakt.

Het begin van het verhaal moest even vallen, omdat er veel personages aan bod kwamen, maar (het linkje naar) de hoofdpersoon ontbrak. Als Esther vervolgens ten tonele verschijnt, blijft ze op afstand. Ik leer haar namelijk vooral kennen via gesprekken over haar. Ik mag niet ondervinden wat Esther zelf (direct) denkt.

De rode lijn in het verhaal wordt gevormd door drukkende en pijnlijke onderwerpen zoals het jodendom, weeskinderen en antisemitisme. Bovenal deelt de auteur veel informatie over die onderwerpen. De informatie is voor mij een overkill, waardoor het boek eerder lijkt op een geschiedenisboek dan op een roman.

Voor mij is Queen Esther een boek met potentie. Helaas wist het verhaal - anders dan ik had verwacht gezien de onderwerpen - me niet te raken.

*ik ontving dit boek als recensie-exemplaar. Dit heeft mijn mening niet beïnvloed.