Berg behoort tot de Nederlandse thrillertop!

Berg bewijst opnieuw dat het Nederlandse heuvellandschap een perfect decor voor spanning en geheimen is. Berg schrijft met vaart en houdt deze lezer geboeid. In deze thriller dompelt hij de lezer onder in een verhaal rondom de dood, moord en ontucht.

De eerste bladzijden getuigen direct van sterk schrijverschap, want de auteur laat het eerste deel uit deze serie naadloos overlopen in het tweede deel. Ik zit direct weer helemaal in het verhaal. In dit boek is een bijzondere rol weggelegd voor Emmie, het zusje met het syndroom van down. Emmie is veruit mijn favoriete personage, omdat zij goudeerlijk is en het verhaal - in dit geval - complexer maakt.

In dit boek volgen we twee zaken, namelijk die van de dood van Alex’ vader en de cold case van een zeer kwalijke en ernstige zaak op het internaat. Beide verhalen gingen een lange tijd gelijk op, zowel qua interesse als spanning. Toch merkte ik dat ik aan het eind liever las over de zaak van Alex’ vader dan over de cold case. Dat ligt voor mij aan de flinke sprong in de tijd die werd gemaakt in de oude zaak.

Het maakt niet uit hoeveel bladzijden de boeken van Michael Berg bevatten, want je wilt het verhaal in een mum van tijd uitlezen. Dit komt niet door de constant aanwezige spanning, maar wel door de sterke onderwerpen, mysteries en de verhaallijnen waarin je ontiegelijk meeleeft met de hoofdpersonen. En als die spanning dan komt.. dan stop je écht niet meer met lezen.

Na Terugkeer keek ik uit naar Vergelding. Berg had de lat voor zichzelf hoog gelegd, want Terugkeer was een van mijn favoriete thrillers van 2025. Ik vind Vergelding sterk en interessant, maar minder zenuwslopend dan Terugkeer. Ik zeg: op naar oktober, op naar Finale!