Prachtig!

Een prachtig verhaal over moedige vrouwen. Door de setting is De kreeftenvrouwen een ideaal zomerboek, want de zee is evengoed een hoofdpersonage. De auteur schrijft zo levendig over de zee dat het aanvoelt alsof je aan het pootje baden bent.

Het boek is niet 'plotgedreven', maar toch hielden de personages me geboeid. Het verhaal zelf heeft een bedrukte sfeer, want het raakt onderwerpen zoals eenzaamheid, op zoek gaan naar een nieuw thuis en het gaat over alles wat eindig is. En hoe alles op een dag slechts een herinnering vormt.
De dialogen zorgden er vervolgens voor dat de bedrukte sfeer afnam en ik bepaalde hoofdstukken met een glimlach uitlas.

De vrouwen leven in een eenvoudige gemeenschap van kreeftenvissers. Iemand kleurt al snel buiten de lijnen, wat zorgt voor roddels. Toch bekommert men zich om elkaar. De gemeenschap zelf is dat onderling net zo verbonden zijn als hun levens zijn verbonden met de zee.

Voor mij staat de kreeft in het boek symbool voor transformatie, die de vrouwen ondergaan. Maar eveneens voor kwetsbaarheid van het leven en gevoelens, want niemand ontkomt aan de liefde en de dood.

Niets is zo bijzonder als na de epiloog van dit boek terug te keren naar de proloog - dan voelt de cirkel pas echt rond.

*ik ontving dit boek als recensie-exemplaar voor de publicatiedatum. Dit heeft mijn mening niet beïnvloed.