Psychologisch en vol onderhuidse spanning!

Tijdens het lezen was ik achterdochtiger dan de hoofdpersoon, want ieder personage leek een dubbele agenda én een motief te hebben. Slapeloos is psychologisch zeer interessant. Zowel voor de personages als voor de lezer.

We volgen in het boek de verhaallijnen van twee zussen. En deze verhaallijnen komen - ondanks dat er een tijdsverschil van 10 jaar tussen zit - steeds dichter bij elkaar. Het boek voelt aan als een trechter die toewerkt naar dat ene punt: wat is er met de oudste zus gebeurd? Dit houdt het mysterie, maar ook zeker de dreiging, in het verhaal.

Zoals we vaker in Scandi crimi’s zien, heeft ook dit boek een klein journalistiek staartje. Dit is misschien wat voor de hand liggend, maar de auteur voegt hier een mengelmoes van originele thema’s aan toe: een kleine gemeenschap, een donker en uitgerekt landschap, schaamte, drankmisbruik, slaapwandelen en penvrienden. Dit maakt het verhaal meer dan een thriller.

IJslandse vermissingen en moorden hebben iets duisters en onheilspellends. Dat is in dit boek niet anders. De setting en gevoelens voelen donker aan en er zit veel meer in hetgeen dat niet wordt gezegd. Daarnaast wordt de werkelijkheid sterk verweven met dromen. Hierdoor vroeg ik me constant af wat echt was en wat niet.

Hoewel het einde snel op papier stond, had ik uitkomst niet aan zien komen. Dit vind ik een groot pluspunt.

Ik kan maar een conclusie trekken: dit boek is als een optische illusie.

*ik ontving dit boek als recensie-exemplaar. Dit heeft mijn mening niet beïnvloed.