Pulixi schrijft het, ik lees het!

De auteur had me bij het eerste woord van het boek: “Strega”. Mijn crush op de rechercheur werd direct weer aangewakkerd. Dit is het eerste pluspunt van de schrijfstijl van de auteur: hoewel het een thriller is, worden er personages uit een roman neergezet. De personages zijn charmant, gevat en absoluut niet op hun mondje gevallen. Dat laatste maakt dat de auteur niet allen vlot schrijft, maar ook met humor!

De zevende maan kent een sterke opbouw: de verschillende perspectieven wisselen zich veelal per hoofdstuk af en je weet op sommige punten in het boek meer over de zaak dan de rechercheurs. Dit vond ik verfrissend, omdat ik de laatste tijd vaak thrillers las waarin achter de feiten werd aangelopen.

Als ik een klein punt van kritiek over dit boek mag aankaarten: ik miste de constante spanning, welke in zijn eerdere boeken wel aanwezig..

🇮🇹 Het werk van Pulixi kenmerkt zich door wrede zaken en Italiaans temperament. Qua gruwelijkheden van de moorden kan Pulixi absoluut op één lijn met Samuel Bjørk worden gezet. Het is soms te gek voor woorden, maar toch is elke zaak aangrijpend.

Ik kan de boeken van Pulixi alleen maar aanraden. Pulixi is een beetje de snelheidsduivel onder de thrillerauteurs.

*ik ontving dit boek als recensie-exemplaar. Dit heeft mijn mening niet beïnvloed.