Misleiding, ethiek en middelmatig politiewerk

Waar het stil is is een misleidend verhaal naar waarheidsvinding, waarin een belangrijke rol is weggelegd voor kinderen. Dat laatste maakt deze scandi-thriller uniek in zijn soort.

Het verhaal gaat direct van start en daar houd ik van. De korte hoofdstukken, het eenvoudige taalgebruik en de vlotte pen van de auteur worden gecombineerd met dad humor. Het voelde bijna aan alsof ik een novelle las, want voor ik het wist was het boek uit.

In het boek worden achtereenvolgend twee zaken behandeld, tot de link wordt gelegd. Beide verhalen waren vermakelijk, maar ik miste diepgang en ik vond het politiewerk amateuristisch. Dit deed afbreuk aan de geloofwaardigheid van het verhaal.

Edvardsson combineert in deze thriller misleiding met kwesties die tegen ethiek aanschuren. Zo heeft niet langer Jehovah's getuigen, maar haar familie nog wel. Hierdoor vraagt Gunni zich af wat (on)juist is met betrekking tot de omgang met haar familie. Daarnaast is in dit boek een belangrijke rol weggelegd voor kinderen. De vraag die mij als lezer bezighield, was: in hoeverre kan je vertrouwen op een getuigenverklaring van een kind als het gaat om waarheidsvinding in een belangrijke zaak?

Zo snel het boek begint, zo snel eindigt de zoektocht naar de dader. Waarin het middenstuk de focus op gesprekken en gedachten ligt, komt op de laatste bladzijden spanning en actie om de hoek kijken. Van mij had het gelijkmatiger verdeeld mogen worden.

Waar het stil is is vermakelijk, maar het is geen thriller die me bijblijft.

*dit boek heb ik als recensie-exemplaar ontvangen. Dit heeft mijn mening niet beïnvloed.