Bijzonder boek dat tot nadenken zet!

Een grillig soort grind heeft me een stukje herkenning geboden. En ik verwacht dat iedereen die is opgegroeid in een dorp - in het westen of in het oosten van het land - een stukje herkenning zal vinden tijdens het lezen van dit boek.

Boermans heeft een vlotte, heldere schrijfstijl. De combinatie van vlotheid en de korte hoofdstukken maakte dat ik het boek snel uitlas. Al moet ik wel opmerken dat het geen doorlopend verhaal is. Het zijn eerder fragmenten.

Pas na het dichtslaan van het boek dacht ik na over wat dit boek voor mij betekent. Ik kon regelmatig een parallel trekken tussen het leven van de hoofdpersoon en dat van mezelf. We groeiden beiden op in een dorp om het vervolgens te ontvluchten. De hoofdpersoon vlucht om niet ongezien te blijven, terwijl ik ‘vluchtte’ voor meer mogelijkheden en kansen. Maar misschien is dat wel hetzelfde..

Nu ik al jaren in de stad woon, blijft mijn geboortegrond de enige plek die ik door en door ken. En misschien wel waar ik me ‘echt’ thuis voel. Toch zou ik er niet meer willen wonen.. En dat is ergens best gek.

Daarnaast deed het verhaal me nadenken over mijn eigen ‘dorpse taal’.

*ik ontving dit boek als recensie-exemplaar. Dit heeft mijn mening niet beïnvloed.