Het verhaal van de Drakendoders

Het Boek van Oorlog en Vergeten beschrijft 4 verschillende generaties van de families Klein, Capel, Lidl en Coghen, die allemaal hun eigen oorlog hebben meegemaakt. De beschreven conflicten rijgen de verschillende generaties als het ware aan elkaar. Het begint met de Russische revolutie in 1905. Vervolgens de Eerste Wereldoorlog 1914-1918, de Tweede Wereldoorlog 1940-1944 (België), Zesdaagse Oorlog Israël 1967, en de Eritrese Onafhankelijkheidsoorlog in Ethiopië 1989. Slechts één lid van de familie is nog ‘zonder conflict’. Dat is David Lidl, de jongste van de families.

De 4 families zijn van Joodse origine en komen oorspronkelijk allemaal uit Odessa waar zij rentmeesters van hoge Russische adel waren. Het is in hetzelfde Oekraïne waar zich momenteel de jongste oorlog in een lange geschiedenis van gewelddadige conflicten afspeelt. Hoe toevallig, of symbolisch, is dat?

Dit gegeven zet je aan het denken. Ik zelf ben van een generatie die (nog) geen oorlog heeft meegemaakt. En dat is voor mij een normale realiteit. Maar met ietwat schuiven in de tijd kan iedere generatie redelijk gemakkelijk zijn/haar eigen oorlog meemaken. Dat lijkt ineens meer regel dan uitzondering.

Het boek beschrijft de impact van geweld en oorlog op mensen en hun reactie daar op. En deze reactie lijkt redelijk universeel over de verschillende generaties. Namelijk: wegstoppen. Er niet over praten. Zoekmaken.
Dat heeft een ongezond effect op mensen. Hannah vertolkt in dit boek de rol van helende psychotherapeut. Zij ontmoet de hoofdpersoon Charlie Klein op een reis naar Ethiopië en krijgt een relatie met hem. Terug in België ontmoet zij ook de rest van de familie. Zij heeft de rol van katalysator. Stuk voor stuk worden niet vertelde verhalen uit de verschillende oorlogen verteld en onthuld. Verhalen die tot dan toe niet verteld waren. Daarbij wordt keer op keer benadrukt dat over dergelijke trauma’s vooral gesproken moet worden. Eén van de centrale boodschappen in dit boek.

Charlie en zijn vriend Jacky zijn drakendoders. Drakendoders zijn niet bang. Maar het zelf verklaarde heldendom veroorzaakt gevechten en diepe wonden.

Een boek wat onbedoeld perfect aansluit bij de actualiteit van vandaag. Zowel qua thematiek (oorlog) als één van de locaties (Oekraïne).
Het boek is vlot geschreven. En het zet je aan het denken. Joost Loncin is een schrijver met een missie. Oorlogen zijn verschrikkelijk en hebben een ontwrichtende werking. Helemaal eens.
Tweede boodschap is dat je dergelijke traumatische ervaringen alleen maar kan verwerken als je er open over praat. Wegstoppen leidt tot trauma’s. Met name dat aspect wordt naar mijn mening een beetje te expliciet gebracht. In de laatste hoofdstukken wordt de helende werking van erover praten op bijna elke bladzijde herhaald. De brenger van deze boodschap, Hannah, krijgt daardoor iets van een heilige in plaats van een normaal persoon met een goede invloed.

Een boek met een boodschap over een actueel thema!