Niet wat ik ervan had verwacht.

Lang niet zo sterk als 'Het boek Daniël'.
'Hemelrijk' gaat slechts gedeeltelijk over Guido, de sinterklaas die zo uitgebreid in de pers is gekomen als zgn. superverspreider van het coronavirus in het woonzorgcentrum Hemelrijck.
Dit boek gaat over wat de bejaarden en verpleegkundigen meemaakten tijdens de coronacrisis.
Maar het gaat eigenlijk vooral over de ervaringen van de schrijver zelf, die jarenlang mantelzorger is geweest voor zijn op den duur dementerende moeder.
"Sinds de dag dat mijn moeder viel werd alles anders, zij een andere moeder, ik een andere zoon, aan elkaar geklonken door de mantelzorg. Ik werd zelf al een dagje ouder en zorgde zo veel mogelijk voor een stokoude ouder, terwijl mijn kinderen het huis nog niet uit waren. Geen uitzonderlijk fenomeen, want veel mensen van mijn generatie overkwam hetzelfde. De sandwichgeneratie noemt men ons. En zo voelde ik me soms. Gesandwicht."
Ergens in het boek las ik dat de bejaarden het maar normaal vinden dat hun kinderen urenlang bij hen komen zitten, liefst elke dag. "Daarvoor heb je toch kinderen?" :o ...