Vang de haas

Jaarlijks volg ik de Europese literatuurprijs. Mijn boekenhart maakte dit jaar een extra sprongetje wanneer ik vernam dat Hebban een leesclub-marathon organiseerde met de vijf boeken van de shortlist. Ik wikte en woog voor welke leesclub ik me zou inschrijven. Het werd Vang de haas. Uiteindelijk las ik nog twee andere boeken van de shortlist en nam deel aan de respectievelijke leesclubs met een eigen exemplaar.

Vang de haas is een boek over vriendschap met de oorlog waarmee Joegoslavië uiteen viel als achtergrond.
Mijn verwachting was dat ik meer achtergrondinformatie zou opdoen via dit boek over dat conflict van begin jaren negentig uit de vorige eeuw. Die verwachting werd niet ingelost, toch ontgoochelde het boek mij niet.

Sara en Lejla de protagonisten uit het verhaal vechten hun eigen kleine oorlog uit. Hoewel ze elk uit een andere etnische groep blijken te komen krijgt de oorlog niet de hoofdrol, wel hun vriendschap en een roadtrip naar Wenen.
Lana Bastasic gebruikt metaforen, dieren duiken vaak op in die rol maar De Haas krijgt een belangrijke rol als motief.
Ook verwijzingen naar culturele aspecten en literatuur die verwijzen naar het voormalige Joegoslavië duiken op . De vertaler heeft deze netjes geduid voor de lezer achteraan het boek.
De auteur vraagt één en ander van de lezer, er is veel zelf in te vullen, te interpreteren en daar hou ik wel van.
De vriendschap deed me denken aan de Geniale vriendin van Elena Ferrante.
De Europese literatuurprijs, waar de vertaler ook een graantje van kan meepikken, ontving dit boek niet, toch is Bastasic een auteur om in het oog te houden.