Verleden en heden in een mooi geheel

In Eiland van de maan schrijft Corinne Baard-Post een mooi verhaal uit het verleden rond de priesteressen van het Maan-eiland in combinatie met een mooi hedendaags verhaal rond Nora en Ruby.
Het hoofdverhaal gaat onder andere over de band tussen Leona en Lucretia, twee meisjes die opgroeien op het Maan-eiland. Beiden worden ze opgeleid om priesteres van de vrouwe te worden, hoewel de meisjes weten dat voor Leona een werelds leven gepland is en voor Lucretia een leven als hoge priesteres. Samen worden zij meegenomen doorheen de belangrijke stadia in het opgroeien tot volwassen vrouwen in een leven dat vol rituelen zit. Dat de priesters van het nabijgelegen Zon-eiland ook een rol hebben binnen deze rituelen, is een belangrijk gegeven in het verhaal. Vooral wanneer blijkt dat sommige voorbestemde fases bij de rituelen plots afwijken van het verwachtte patroon.
Daarnaast krijgen we in bijna elk hoofdstuk ook het verhaal van Nora en Ruby te lezen. Parallel met de rituelen op de eilanden ontdekken ze dat, ondanks dat ze elkaar nog nooit gezien hebben, een nauwe band hebben. Omdat ze beide ook geloven in het spirituele gaan ze ervan uit dat ze elkaar in een ander leven ontmoet hebben en dat de nieuwe ontmoeting een doel heeft. Ze willen samen de cultus rond de Vrouwe terug in het leven roepen.
Ondanks dat ik totaal niets heb met het spirituele kon ik wel genieten van Eiland van de maan. Corinne Baard-Post heeft iets moois neergezet. Het is natuurlijk even wennen aan de stijl en het duurde even voor ik het door had dat er een zekere parallel te trekken is tussen het eiland-verhaal en het verhaal dat rond woord en Ruby draait. Sommige hoofdstukken zijn eerder aan de lange kant omdat er heel veel details van de rituelen beschreven worden. Toch stoort het niet echt, jij krijgt op deze manier wel echt een kijk op het leven op de beide eilanden en de waarde van de rituelen voor zowel de hoge priesteressen als de hoge priesters. Duidelijk in die volgorde, misschien om de nadruk te leggen op de hogere status van de vrouw en de ommekeer waardoor het vrouwelijke op de achtergrond verdween? Op zich wel een beetje jammer, moeten we niet uitgaan van de gelijkheid van vrouw en man?