Lezersrecensie
Soms wat moeilijk te volgen, maar zeker een verhaal met een boodschap.
In de Boekenreizigers Leesclub lag deze keer Tua Culpa van Corinne Vlaminckx op de leesplank. In Tua Culpa, vertaald “jouw schuld”, maken we kennis met Jamie. Haar leven wordt overhoop gegooid wanneer Michael plots verschijnt. Michael is een oude kennis van toen Jamie tien was. Hij was de zoon van haar onderwijzer, meester Perry Taylor en Akimana. Als tienjarig meisje kreeg Jamie een opdracht van Akimana, maar deze opdracht heeft Jamie door omstandigheden nooit kunnen uitvoeren. En nu wordt haar dat aangewreven als een keuze die ze zelf gemaakt heeft. Hoe zal dit uitdraaien voor Jamie? Worden beloftes van vroeger als kind, nu plots redenen om haar in diskrediet te brengen? Of komt alles toch op zijn pootjes terecht?
Voor mij was Corinne Vlaminckx een onbekende schrijfster en na het lezen van dit boek zit ik met een dubbel gevoel. Enerzijds voel je dat de auteur veel in haar mars heeft, en heel veel passie heeft voor het onderwerp. Anderzijds worden in het verhaal elementen aangehaald die ik slecht kan koppelen binnen de verhaallijn. Hierdoor heeft het lang geduurd voor ik echt mee was met het verhaal. Voor mij had het lange tijd iets verwarrend en onsamenhangend omdat de personages niet onmiddellijk zeer duidelijk neergezet worden. Verder in het verhaal blijkt waarom de auteur voor deze werkwijze kiest.
Op zich is het wel een gedurfd verhaal, waarin toestanden zoals de genocide in Rwanda aangehaald worden. En om dit nog kracht bij te zetten, moet je als lezer echt doorlezen, ook na het einde van het verhaal, want dan licht de auteur een tipje van de sluier over haar beweegredenen voor het schrijven van dit verhaal.
Geen verhaal dus om zomaar even te lezen, maar eerder eentje om verder over na te denken en af en toe naar een eerder gelezen passage terug te grijpen.
Voor mij was Corinne Vlaminckx een onbekende schrijfster en na het lezen van dit boek zit ik met een dubbel gevoel. Enerzijds voel je dat de auteur veel in haar mars heeft, en heel veel passie heeft voor het onderwerp. Anderzijds worden in het verhaal elementen aangehaald die ik slecht kan koppelen binnen de verhaallijn. Hierdoor heeft het lang geduurd voor ik echt mee was met het verhaal. Voor mij had het lange tijd iets verwarrend en onsamenhangend omdat de personages niet onmiddellijk zeer duidelijk neergezet worden. Verder in het verhaal blijkt waarom de auteur voor deze werkwijze kiest.
Op zich is het wel een gedurfd verhaal, waarin toestanden zoals de genocide in Rwanda aangehaald worden. En om dit nog kracht bij te zetten, moet je als lezer echt doorlezen, ook na het einde van het verhaal, want dan licht de auteur een tipje van de sluier over haar beweegredenen voor het schrijven van dit verhaal.
Geen verhaal dus om zomaar even te lezen, maar eerder eentje om verder over na te denken en af en toe naar een eerder gelezen passage terug te grijpen.
1
Reageer op deze recensie