Tegenvaller

‘Een zakelijk tripje’ maakt deel uit van de ‘Secretary Journals’, een reeks geschreven door J. Zuniga-De Jong en met een secretaresse in de hoofdrol. Jo-Anna, de secretaresse in kwestie, zou in Oostenrijk een businesstrip van een paar dagen organiseren voor haar bazen en een aantal potentiële Zweedse klanten. Maar dan zou (volgens de achterflap) onverwacht een imponerende, spannende, onbekende man haar pad kruisen en haar chaos compleet maken.

Over de auteur wordt gezegd : “Haar fantasie en vlotte manier van vertellen maakt dat deze reeks een genot is om te lezen.” Naast een aantal sterk in het oog springende grammaticafouten (een meisje die / zich iets beseffen / zich verexcuseren, om er een paar te noemen) is er echter meer dat stoort. ‘Een zakelijk tripje’ wordt verkocht als vlot leesbaar verhaal. Waarom dan dingen schrijven als “… de badkamer, alwaar het bad reeds halfvol is gelopen” of “mijn glas en deze van Kris”. Soms lijkt een compleet fout taalregister aangeboord te worden. Op geen enkel moment worden echte emoties in het verhaal gestopt, bij momenten doet het boek aan als een verslag, een opsomming van wie wat deed en wanneer wat gebeurde. Zelfs de romantische momenten tussen Jo-Anna en Max komen eerder koeltjes over. Max, dat is dus die spannende man waar de achterflap het al over had.

Inhoudelijk schort er een en ander aan het verhaal. Welke gast, secretaresse of niet, mag er in het kantoor van de hotelmanager aan de slag? In het begin van het boek lijkt het of het organiseren van een paar vluchten en overnachtingen hogere wiskunde is, terwijl even later een extra vlucht in een paar seconden geregeld is via een mobieltje.

Jo-Anne en Max doen om beurten hun verhaal, ze doen dat beiden in de ik-vorm. Dit vertelperspectief was voor dit boek de foute keuze. Ergens in de tweede helft van het boek lijkt er eventjes iets interessants te gebeuren, een beetje peper en zout voor dit slappe verhaal, maar nee, ook dat liep met een sisser af. Ook bij de sex spatten de vonken er niet af, dat had anders misschien nog wat goedgemaakt. Of het zakelijke tripje van Jo-Anna en co een succes geworden is, laten we in het midden, anders is er al helemaal geen reden meer om dit boekje van luttele 147 blz te gaan lezen.

Een bijzonder magere verhaallijn, taalkundig matig, totaal niet verrassend en met een open einde. Twee sterren voor ‘Een zakelijk tripje’. Omdat het zondag is.