Mooie afsluiter van de trilogie

Hilde Vandermeeren (1970), pyschologe van opleiding, is de meest bekroonde thrillerauteur van Vlaanderen. Voor ze zich in 2013 aan haar eerste thriller waagde, schreef ze tientallen kinder- en jeugdboeken, waarmee ze ontelbare keren in de prijzen viel. Haar wellicht bekendste spannende boek ‘Scorpio’ wordt naar het Engels vertaald en van ‘Stille grond’ werden de filmrechten verkocht. Toch maakte de auteur in de zomer van 2020 bekend dat ze met schrijverspensioen gaat. ‘Meedogenloos’, het laatste deel in de trilogie rond advocate Kirsten Hartogs is meteen haar laatste publicatie. Het boek kwam net als de vorige delen ‘Rusteloos’ en ‘Bodemloos’ tot stand in samenwerking met Walter Damen (1971), in Vlaanderen een zeer bekend strafpleiter.

De eerste delen van de trilogie spelen zich af in Portugal, voor het derde boek verleggen de auteurs de setting naar België. Ook deze keer staat een rechtszaak centraal en neemt Kirsten de verdediging van de beschuldigde op zich. Nick Steverlinck, geen onbekende van haar, staat terecht voor de moord op zijn vriendin. Hij werd op een ochtend wakker naast haar bebloede lijk, maar kan zich niet herinneren de moord te hebben gepleegd. Hij vermoedt dat het tijdens het slaapwandelen is gebeurd. Zoals het een goede thriller betaamt, kent ‘Meedogenloos’ een tweede verhaallijn. Een zekere David wil wraak nemen op het bedrijf dat volgens hem verantwoordelijk is voor de dood van zijn zoontje. Vanzelfsprekend zullen beide verhaallijnen elkaar op zeker moment weten te vinden.

Voor het zover is, staan de lezer een paar aangename leesuurtjes te wachten. Het boek leest als vanouds ontzettend vlot. Je hoeft bij Vandermeeren ook nooit bedacht te zijn op spel- of taalfouten, en ze schrijft een heerlijk en neutraal Nederlands. ‘Meedogenloos’ is niet het meest originele boek uit de rij. Op bepaalde punten is het eerder voorspelbaar en liggen een aantal clichés op de loer. Toch bederft dat op geen enkel moment het leesplezier. De auteur weet door een perfecte mix van beschrijvingen en dialogen de lezer steeds bij de les te houden. De plot staat als een huis, alle vragen die tijdens het lezen opkomen, worden beantwoord.

Wie de vorige boeken uit de trilogie las, zal het personage Kirsten Hartogs in zijn hart gesloten hebben. Ze is als dertiger nog vrij jong en heeft niet de ervaring die sommige van haar confraters hebben, maar is zelfverzekerd en durft buiten de lijntjes te kleuren. Maud Ryser, directeur van het bedrijf onder vuur, is perfect neergezet. Je voelt de kilte van haar afstralen wanneer ze in haar rol van zakenvrouw en leidinggevende kruipt, maar je bent net zo goed getuige van haar onzekere momenten als moeder. Personage David spreekt eveneens tot de verbeelding, net als alle anderen die slechts een bijrol vervullen.

Het boek bestaat uit twee delen en een zestigtal korte hoofstukken, steeds is er een alwetende verteller aan het woord. De hoofdstukken worden af en toe onderbroken door een cursief gedrukt stukje tekst, waarin de dader zich tot de lezers richt. Hij is de enige die zijn bijdragen in de ik-vorm doet. Een beproefd recept om de spanning in een thriller te verhogen en de interesse vast te houden.

‘Meedogenloos’ is geen razend spannende thriller, maar dankzij de heerlijke personages en een goed doordachte plot is het opnieuw heerlijk genieten van dit laatste boek van Damen en Vandermeeren.