Advertentie

Voor de Hebban Buzz actie mocht ik Perfecte Resten lezen.

Perfecte resten is een thriller waarbij de dader voor de lezer vanaf het begin al bekend is. Luc Callanach, de inspecteur belast met het onderzoek, moet er alleen natuurlijk nog even achter komen wie het is. Het is dus eigenlijk geen who-done-it boek maar een why-done-it.
Luc is net vanuit Lyon naar Edinburgh verhuist worstelt hiermee, mede door persoonlijke problemen.

In het begin van het boek pakte mij meteen het verhaal van de dader, en het was meteen beklemmend. Daarentegen was het verhaal van Luc en zijn persoonlijke problemen in het begin voor mij eigenlijk een afleiding van het gebeuren. Ik had meer het idee ‘ga nu maar door met de dader en het onderzoek en laat dit maar zitten’.

Het gekke is dat in de loop van het verhaal de interesse van mij veranderde, het verhaal van de dader werd minder belangrijk terwijl ik wel wilde weten wat er nu eigenlijk met Luc aan de hand was en hoe hij zich verder ging settelen in zijn nieuwe werkomgeving.
Het verhaal van de dader ging gewoon door terwijl in het verhaal van Luc steeds meer duidelijk werd hoe hij was en wat hij meegemaakt had en hij daardoor steeds sympathieker werd.

En de ‘why-done-it’ is nu precies het punt waarom ik dit boek geen 5 sterren geef maar net aan een krappe 4….

Mijn groeiende desinteresse in het verhaal van de dader kwam omdat naar mijn idee een aantal dingen in het verhaal maar steeds niet duidelijk werden. Wat de beweegredenen nou precies waren van de dader, het hoe en waarom van al de stappen en handelingen, het uiteindelijke doel…

Hoewel het boek geschreven is als een echte Britse detective (waar ik gek op ben) kreeg ik toch het gevoel dat het richting het einde een beetje afgeraffeld werd. Dingen werden voor mij niet voldoende uitgewerkt en verteld in het verhaal. In mijn Instagrampost vroeg ik me af wat een gebit te maken had met het boek… Eerlijk gezegd weet ik het nu ik het uit heb nog steeds niet. Ik heb een vermoeden maar ik vond het nogal ‘erbij gezocht’.

Ook de persoon uit Lucs verleden kwam ineens zomaar in het verhaal tevoorschijn en verdween weer net zo snel, zonder verdere uitdieping en verwerking naar mijn idee terwijl ze toch een enorme grote invloed op zijn persoonlijkheid heeft gehad.
En het pakken van de dader ging ook ineens in een sneltreinvaart van het ene op het andere moment. Ook helemaal aan het einde, bij de ontknoping, is voor mij niet voldoende duidelijk geworden waarom juist deze slachtoffers, wat was het doel ervan, wat was het uiteindelijke doel wat de dader wilde bereiken als er geen arrestatie had geweest……

Maar van het detectiveteam Luc en Ava wil ik wel meer verhalen lezen, alleen dan wat meer uitgewerkt en afgemaakt. Dus wat dat betreft wel weer een 5, voor de personages en het verhaal van dit team wat zich ontwikkeld heeft. En de schrijfstijl van Helen Fields is erg prettig om te lezen, dus dat is zeker voor herhaling vatbaar.

Reacties op: Mijn tanden erop stuk gebeten.

356
Perfecte resten - Helen Fields
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Onze partners
E-book prijsvergelijker