Tegenvaller na de serie Kerkhof der Vergeten Boeken

Na het lezen van de serie Kerkhof der Vergeten Boeken was dit boek aan de beurt.

In de verwachting dat het net zulk mooi taalgebruik en net zo'n betoverende reis door het boek zou zijn begon ik hieraan. Het duurde heel lang voordat het verhaal een beetje pakte maar helemaal is dat niet gelukt.

Het verhaal was wat mij betreft onduidelijk, onsamenhangend en niet genoeg uitgewerkt om te begrijpen wat er eigenlijk allemaal gebeurde en waarom. De hele dood van de huishoudster, wat volgens de flaptekst onderzocht gaat worden door Irene en Ismaël komt verder nauwelijks meer terug in het verhaal.

Pas helemaal aan het einde wordt redelijk duidelijk wat er gespeeld heeft, maar ook hier geeft het verhaal een idee dat Ruiz Zafon het afgeraffeld heeft om er maar een eind aan te breien.

Bovendien is het voor een jeugdboek best wel gruwelijk, eng en beklemmend en er zullen wellicht vele jongeren zijn die qua leeftijd binnen de doelgroep vallen maar die hier veel last van kunnen hebben.

Het bloemrijke en elegante taalgebruik van Kerhof is in dit boek niet terug te vinden. Mogelijk komt dit door de vertaling, is deze niet geslaagd, maar het kan ook zijn dat Ruiz Zafon ook hierin minder zijn ziel en zaligheid heeft gelegd en ook hier dus minder gepresteerd heeft.

Kortom, na Kerhof is dit een ongelukkige keuze voor mij geweest.