3,5 sterren voor dit persoonlijke verhaal

Zolang ze zich kan herinneren is Tatjana al dik en haar hele leven krijgt ze van iedereen commentaar en de "raad" om er iets aan te doen. Ook wildvreemden spreken haar aan dat ze iets beter niet kan eten en dat het slecht is om zo dik te zijn. Dat binnen het gezin waar ze opgroeit niet alles lekker loopt, maakt het er ook niet makkelijker op. Op een moment is ze er klaar mee en is ze uitgekozen om mee te doen aan Obese. Ze raakt een derde van haar gewicht kwijtraakt en ervaart hoe het is om slanker te zijn, gezien te worden en complimenten krijgen. Maar ook dan krijgt ze ongevraagd commentaar; zeker als ze weer aankomt. Het boek vertelt het verhaal van Tatjana en de problemen die ze ondervindt. Ze heeft te maken met opmerkingen, onbegrip, aannames en neerbuigendheid; zelfs van (zorg)professionals. "Ik voel me soms nog gevangen in mijn lichaam, maar vaker gevangen in de denkwijzen van anderen over mijn lichaam." In het laatste deel laat ze professionals aan het woord die uitleggen hoe het kan komen dat je dik wordt, dat niet alle dikke mensen lui zijn en waarom afvallen niet altijd lukt. Andere vrouwen die vertellen over de problemen die zij ervaren in de samenleving omdat ze dikker zijn. Het boek vertelt het persoonlijke verhaal van Tatjana, maar veel dikke(re) vrouwen zullen situaties uit het verhaal herkennen. Voor de slankere mensen is het een inzicht in welke situaties een dikke vrouw kan terecht komen en wat de reacties van de buitenwereld zijn als mensen niet voldoen aan de standaard.