Te veel oude glorie

Middernacht is een al wat ouder boek en dat merk je: zo worden ze niet meer geschreven. Maar dat is niet zo positief in dit geval, want de manier waarop de spanning wordt opgebouwd en de gruwelen die worden getoond hebben inmiddels al een baard.

Het verhaal begin heel traag, waarbij het de bedoeling is dat je heel langzaam doorkrijgt wat er gaande is in het stadje Moonlight Cove. De werkelijkheid is, dat dit verhalen al zo vaak zijn verteld dat het al snel duidelijk is wat er aan de hand is en hoe de ontknoping zal zijn. Ligt in het eerste deel nog de nadruk op allerlei "uncanny" zaken die voorvallen (zoals de scènes in de horeca), al snel breekt de hel los en dat blijft dan even zo.
Tegen het einde komt de nadruk op degene die het heeft veroorzaakt te liggen, en zijn (uiteindelijk toch vrij schetsmatige en cliché-achtige) achtergrond als psychopaat. De oplossing van de problemen in Moonlight Cove wordt wat afgeraffeld. Helaas zijn andere verhaallijnen te slecht uitgewerkt om op hun beurt de aandacht vast te kunnen houden.

Keer op keer dacht ik fragmenten uit andere boeken te lezen. Moose lijkt bijvoorbeeld op een personage uit het Franciscus Complot en Zon heeft, samen met Shaddack, weg van de hardware uit Duivelszaad. Wie nog niets in dit genre heeft gelezen kan het waarschijnlijk beter waarderen.