3,5 sterren voor het vervolg op The Cage

Het verhaal wordt ook in dit tweede deel beschreven vanuit het perspectief van de verschillende personages. Het verhaal gaat zonder inleiding of terugblik naar het eerste deel door, dit is echter niet storend, je hebt de draad van het verhaal gauw te pakken. De tegenstelling tussen het leven in The Cage en de Jacht is groot. Daar waar de groep in de kooi nog bestudeerd werd tijdens bizarre en mogelijk dodelijke opdrachten, moeten vooral Cora, Mali en Lucky nu elk moment van de dag vrezen voor hun leven. De schrijfster weet de spanning in dit boek te verhogen door er een nieuw gevaar aan toe te voegen voor de groep. Alle kinderen vanaf 19 worden door de Verwanten beschouwd als volwassenen. Na het bereiken van deze leeftijd worden zij óf naar Armstrong gebracht (een maan waar alleen mensen wonen, een soort toevluchtsoord) óf ze worden per direct gedood.
Van alle groepsleden hebben vooral Rolf en Nok het bijzonder zwaar door het gebrek aan privacy. Elk moment van de dag worden ze in een kunstmatige omgeving bestudeerd hoe ze functioneren als toekomstige ouders. Ze lopen elke dag het gevaar dat de Verwanten zich kunnen bedenken over hun plan van aanpak. Rolf en Nok hebben te maken met de dreiging dat hun foetus afgepakt wordt op het moment dat deze buiten de baarmoeder kan overleven als ze niet meewerken. Het is boeiend om te lezen hoe Rolf en Nok proberen hieronder uit te komen.
Megan Shepherd weet goed de verschillende soorten gevaren neer te zetten die de groepsleden onder ogen moeten zien. Ze geeft een duidelijke beschrijving van het leven dat de verschillende leden van de uiteengevallen groep leiden en de directe gevaren die elk van hen loopt. Ook in dit deel is de aantrekkingskracht en spanning tussen Cora en Cassian is nog steeds aanwezig, ondanks dat Cora hem niet vertrouwt. “De jacht” haalt het qua spanning niet bij het eerste deel “The Cage” waar de groep wakker werd in een volledig onbekende wereld en niet wist wat er aan de hand was. Ik miste het verrassingselement van het onbekende dat het eerste deel van deze serie juist zo goed maakt. In “The Cage” was je als lezer in het begin volledig onwetend over waar de groep tieners terecht was gekomen en stond je net als de personages voor een raadsel. Halverwege het verhaal onthult de schrijfster echter een geheim over een personage dat enorme gevolgen kan hebben voor Cora. Ik had al een vermoeden dat er iets vreemds aan de hand was met een bepaald personage, maar dit had ik niet verwacht. Het verhaal is tot die onthulling redelijk spannend, maar de onthulling van dit geheim verhoogt absoluut de spanning. Wat ik erg jammer vond, is dat de schrijfster in dit deel niet de gelegenheid heeft gepakt de personages zelf meer diepgang te geven. Wat ik ook niet goed begrijp is waarom er bij het eerste deel is gekozen voor een Engelstalige titel en bij het tweede deel voor een Nederlandstalige.

Het verhaal eindigt met een behoorlijke cliffhanger en ik ben dan ook erg benieuwd naar het derde deel.