Spannende thriller

Het boek begint met een zeer spannende en mysterieuze proloog die mij direct nieuwsgierig maakte naar de rest van het verhaal. Johnny Bollé heeft een beeldende schrijfstijl, hij weet uitstekend een beangstigende en geheimzinnige sfeer neer te zetten. Ook het immense verdriet van Emily na het verlies van haar man en dochter en de daarbij behorende schuldgevoelens worden zeer goed beschreven, ik had het zo met haar te doen. Door haar verdriet heeft Emily soms problemen met het uit elkaar houden van realiteit en waanbeelden, ze voelt bijvoorbeeld nog regelmatig de aanwezigheid van haar man en dochter.

Het verhaal speelt zich af in drie verschillende perioden, in 1799, in 2017 en in het heden. Daarnaast lees je het verhaal vanuit drie perspectieven. Dit klinkt misschien ingewikkeld, maar niets is minder waar. De schrijver geeft steeds per hoofdstuk duidelijk aan gedurende welk jaartal de gebeurtenissen plaats vinden en vanuit wiens perspectief je het verhaal beleeft. Veel gebeurtenissen in het verhaal worden geschreven met oog voor detail, op deze manier trekt de schrijver je nog meer in het verhaal. In eerste instantie lijkt het erop dat de verhaallijnen van Emily en die van een meisje genaamd Twinkel niets met elkaar te maken te hebben, maar wat een ontknoping! De schrijver heeft mij meerdere keren op het verkeerde been weten te zetten. Het verhaal zit ongelofelijk goed in elkaar en toen ik het verhaal uit had was ik er even stil van. De titel past perfect bij het verhaal. Als je het verhaal hebt gelezen, blijkt dat deze meerdere betekenissen kan hebben.

‘Wat ik niet deed’ is een zeer spannende thriller, die je het liefst in één ruk uitleest. Ik geef het boek van Johnny Bollé dan ook graag 5 welverdiende sterren.