Prachtige roman die iedere (roman)lezer zal kunnen bekoren.

Ik heb heel erg weinig affiniteit met voetbal (en ook met broers) maar 'Len,' van Gerrit Janssens komt binnen én hoe. De auteur zet 2 ijzersterke hoofdpersonages neer waarin een moeilijke relatie tussen broers en ouders naar boven komt. 'Len,' legt een pijnlijke realiteit bloot over opgroeien, jezelf volledig wegcijferen, geruisloos proberen verdwijnen en vermijden, vechten en doorzetten en ook uiteindelijk onvoorwaardelijke liefde voelen voor familie.

Len, wat heb ik jou gehaat toen ik je verhaal begon te lezen. Hoe zuur kan je het leven van je ouders en broer maken? De gebeurtenis waarin Jon, je broer, fysiek werd geraakt door jou wist mij als lezer te beroeren. Het liet me ook continu wat vissen naar wat er toch met je aan de hand was. Verschillende psychische ziektebeelden flitsen door mijn gedachten. Waarom deed je wat je deed? Wat gaat er om in je hoofd?

Naarmate ik halverwege het verhaal was begon ik echter sympathie voor je te voelen en me meer en meer in te leven in jouw kant vant dit verhaal, hoe het moet zijn vanuit jouw standpunt.

'Len,' is naast prachtig vormgegeven gewoon ook een prachtige roman die iedere romanlezer zal kunnen bekoren.

'Waanzin is hetzelfde doen en telkens hopen op een andere uitkomst.'

'De boeken die schijnbaar toevallig de lezers vinden die ze nodig hebben, dat zijn degene die er echt toe doen.'