Een trage thriller

Spoorloos is het eerste boek van Mari Hannah dat naar het Nederlands werd vertaald en het zevende boek in de detective reeks met Kate Daniels als hoofdrechercheur. Op zich hoeft dit geen probleem te zijn, maar al redelijk snel in het boek merk je als lezer dat je informatie mist. De banden met het ‘thuisteam’ die voortdurend worden aangehaald en verwijzingen naar eerdere gebeurtenissen binnen het team zorgen ervoor dat je als nieuwe lezer uit het verhaal wordt gehaald.

Mari Hannah slaagt erin een goede balans te vinden tussen emoties en detectivewerk en vooral om te tonen hoe verwikkeld deze twee dingen kunnen zijn. De beslissingen die Kate maakt in de zoektocht naar de waarheid en wat er met Jo is gebeurd, komen niet altijd overeen met wat je van een rechercheur met ervaring verwacht. Maar Kate is meer dan dat, ze is ook een geliefde, een partner en bovenal een mens. Het emotionele kan het zelfs bij de best getrainde agenten wel eens overnemen van het rationele en dat is exact wat er in Spoorloos gebeurt. De manier waarop Hannah dit neerschrijft zorgt er niet noodzakelijk voor dat je het eens bent met Kate, maar wel dat je haar standpunt begrijpt.

Waar de auteur minder in slaagt is het creëren van spanning. Het boek telt ongeveer 370 pagina’s en pas rond pagina 250 wordt je als lezer echt in het verhaal gezogen, wil je weten wat er verder gebeurt en wie nu eigenlijk verantwoordelijk is voor deze vliegtuigcrash. Het antwoord op deze belangrijke vraag, blijft echter redelijk beknopt en vaag. Hannah geeft duidelijk meer aandacht aan het rechercheteam dan aan het onderzoek. Hoe de teamleden tot bepaalde conclusies komen en vooral wie er uiteindelijk voor heeft gezorgd dat het vliegtuig neerstortte in de oceaan wordt op de laatste pagina’s snel afgehandeld. Hierdoor voelt het einde aan als een anticlimax. Hannah bouwt het verhaal (te) langzaam op, waardoor je als lezer verwacht dat er nog enkele plottwisten komen om het einde toch een spannendere wending te geven. Deze blijven echter uit, waardoor je je achteraf afvraagt of het wel nodig was het verhaal zo lang te rekken.

Spoorloos is een trage thriller. De spanning zit vooral in de laatste 100 pagina’s van het boek, waar Mari Hannah haar talent als schrijfster volledig ontplooit. Als lezer merk je dat Spoorloos niet het eerste deel in een serie is waardoor je de relaties tussen personages niet altijd goed begrijpt en kan plaatsen. Dit zorgt ervoor, samen met de vele details als het gaat om de werking van het internationale onderzoeksteam, dat het boek traag vordert. En hoewel de schrijfster er in slaagt om een hoofdinspecteur neer te zetten die divers is en echt aanvoelt, sluit je haar als lezer (nog) niet in je hart. Hiervoor is Spoorloos niet sterk genoeg, te veel gemiste kansen als het gaat om spanning en onverwachte wendingen. Maar tegelijk is Spoorloos wel een fijne kennismaking met Kate, Hank, Jo en de anderen. Hopelijk worden de eerdere delen uit de serie ook vertaald want ik kijk er naar uit om deze te lezen en ben er zeker van dat hierdoor het zevende boek ook meer geapprecieerd zal worden.