Een prima YA boek

Wat een moeilijk boek om te recenseren. Tijdens het lezen van de eerste helft van Unsinkable heb ik meerdere keren getwijfeld om het boek weg te leggen en niet uit te lezen. Maar uiteindelijk ben ik blij dat ik toch heb doorgezet want hoewel het verhaal niet zo sterk is als ik had verwacht, liet het me vanaf de tweede helft niet meer los.

Lotte van den Noort heeft een slimme keuze gemaakt door voor een verhaal over de Titanic te kiezen. Lezers weten wat er is gebeurd, kennen de setting (of het nu die van de gelijknamige film is of de historische) en hebben hierdoor veel minder informatie nodig om het verhaal te volgen. De keerzijde hiervan is dat lezers verwachtingen hebben en dat je als schrijver onmogelijk aan die van iedereen kan voldoen.

Het thema mag dan goed gekozen zijn, het hoofdpersonage Katharina ‘Kitty’ is dat veel minder. Ondanks dat Kitty doorheen het verhaal een duidelijke groei doormaakt, blijft ze toch redelijk oppervlakkig en naïeve. En wordt ze bijna continu overspoeld door een gevoel van zelfmedelijden… Iets wat na enkele pagina’s al irritant begon te worden. Als er andere personages zouden zijn geweest die beter waren uitgewerkt zou dit me minder storen, maar jammer genoeg is ook dat niet het geval. De andere personages zijn eendimensionaal, hebben één typerende karaktertrek, waardoor je er als lezer moeilijk verbinding mee voelt. In de tweede helft van het boek worden wel enkele onthullingen gedaan waardoor je personages anders gaat bekijken, maar een band creëren doet het niet. Ze zijn gewoon niet interessant genoeg.

Wat wél goed geschreven is, is het zinken van het schip. Lotte van den Noort neemt er dan ook haar tijd voor. Vanaf dat Kitty naar het dek rent en de reusachtige ijsberg ziet tot het moment dat het schip onder water verdwijnt is een en al spanning. Dit zijn de hoofdstukken die het talent van de auteur tonen en de kracht van het verhaal en waarom het boek volgens mij bij zovelen geliefd is. Eens ik aan dit deel was aanbeland, wilde ik het boek niet meer wegleggen. Je wordt, of je het nu wilt of niet, meegesleurd in het verhaal en je voelt de spanning door je lijf gieren net zoals de passagiers van het schip.

Het zinken van de Titanic is in dit boek onlosmakelijk verbonden met een complottheorie. Eentje die, voor mij, nét niet geloofwaardig genoeg werd gebracht. Ik heb het gevoel dat het daarvoor niet voldoende was uitgewerkt. De theorie zelf is duidelijk, maar de uitvoering ervan bleef redelijk vaag. Naar mijn gevoel klopte ook de historische setting of mentaliteit niet altijd, maar ik heb eerlijk gezegd niet de moeite gedaan om dit alles te dubbelchecken. Het haalde me wel een beetje uit mijn leesritme, vooral in het deel dat Kitty nog thuis was.

Kort samengevat: Unsinkable doet wat een historische YA moet doen. Namelijk een verhaal vertellen over een jonge vrouw in een historische zetting. Indien de auteur wat meer tijd aan de (historische) setting en personages had besteed en minder aan enkel haar hoofdpersonage, zou Unsinkable een sterk verhaal zijn geweest. Nu kwam het vooral als een haastig geschreven coming of age over, met als achtergrond een vage complettheorie over de Titanic die vanaf het begin al op losse schroeven staat. Een (groot) pluspunt is wel dat niet alleen Kitty een evolutie doormaakt, maar ook Van den Noorts schrijven om uiteindelijk tot bloei te komen wanneer het schip begint te zinken. Het is dan ook het spannende laatste deel van Unsinkable dat het boek de moeite waard maakt om te lezen.