Een ijzersterke thriller

Waar bloed bevriest is het eerste boek van Giles Kristian dat ik heb gelezen. Toen Bestofthrillers opzoek ging naar testlezers, had ik meteen interesse. De titel en cover sprake me aan en ik vermoedde dat dit weleens een ijzersterke thriller zou kunnen zijn. En ik had gelijk!

De eerste vijftig pagina’s van het boek leer je de hoofdpersonages en het landschap waarin ze zich bevinden kennen. Het gezin Amdahl en hun relaties blijven een beetje oppervlakkig, maar de onderliggende spanning is al wel aanwezig op subtiele manieren: een verwijzing naar het verleden, een blik, woorden die niet gezegd worden, … Er heerst een gevoel van onrust, alsof er iets onder het oppervlak ligt te wachten om door te breken.

Vanaf het moment dat Erik en Sofia op de vlucht slaan, houdt het boek je in zijn greep. De spanningsboog staat voortdurend zo strak gespannen, dat ik het boek met momenten bewust moest wegleggen om de spanning uit mijn lichaam te krijgen. Waar bloed bevriest is een werkelijke pageturner die niet alleen gruwelijk echt aanvoelt, maar ook belangrijke vragen stelt zoals hoever gaan we om diegenen die we lief hebben te verdedigen, wat kan een mens aan wanneer hij/zij tot het uiterste wordt gedreven en hoe zit het met wetenschappelijke ethiek?

De ijskoude, verlaten wildernis is het ideale landschap om dit verhaal een extra gevoel van urgentie te geven. Erik en Sofia moeten niet alleen vluchten voor hun leven, zelfs als ze uit de handen van hun achtervolgers weten te blijven zijn ze niet veilig… De natuur is meedogenloos, en zeker zo diep in de Noordpoolcirkel.

Maar zelfs een vijf sterren boek is niet perfect. Hoewel Giles Kristian de sfeer, het gevoel van urgentie en paniek meesterlijk weet te beschrijven, mist er ook enige diepgang bij zijn personages. Via Erik kom je als lezer meer te weten over zijn verleden en dat van zijn familie, maar er blijft een afstand. Op zich is dit tijdens het lezen geen probleem, de situatie van de personages is al spannend genoeg zonder dat je je ook emotioneel verbonden met hen voelt. Maar het had het boek wel net naar een hoger niveau getild.

Een ander minpunt is dat het einde van het boek heel abrupt aanvoelt, bijna onafgewerkt. Ik zat letterlijk op het puntje van mijn stoel, voelde mijn hart razen en hoewel het einde niet geheel onverwacht is, voelt het toch een beetje onbevredigend. Het verhaal is zo sterk, dat de laatste pagina’s vlak aanvoelen.

Waar bloed bevriest is de spannendste thriller die ik het afgelopen jaar heb gelezen. Vanaf Erik en Sofia’s vlucht tot en met de laatste pagina’s van het boek weet Giles Kristian het spannend en onvoorspelbaar te houden. Hoewel de personages meer uitgewerkt mochten zijn, stoort de oppervlakkigheid niet. De focus van het boek ligt op de bloedstollende achtervolging die op vele momenten gruwelijk echt aanvoelt. De koude en duisternis in combinatie met angst en de wil om te overleven, vormen de sterke basis die het plot dragen. Het einde was wat slordig afgewerkt, maar dat kan ik Giles Kristian vergeven want wat een huiveringwekkende achtervolging was dit… Ik kijk al uit naar zijn volgende thriller.